Poem by Ri Hossain

Επιμέλεια: Εύα Πετροπούλου Λιανού

মাতাল ওড়াউড়ি
— রি হোসাইন
তুমি তুখোড় উড়াও ঘুড়ি,
একটা স্বপ্নমাখা ঘুড়ি;
তোমার ঘুড়ির আমি একটা—
এক মাতাল ওড়াউড়ি।
আকাশজুড়ে তোমার হাতের
নিপুণ টানের খেলা,
আমি কেবল ছন্দ খুঁজি
সারা বিকালবেলা।
নেশার মতো আকাশজুড়ে
চক্রাকার ওই ঘোর,
আমি তো এক অবাধ্য টান—
ছিঁড়তে চাওয়া ডোর।
নাটাই যখন দিচ্ছে ঝাপটা
বুকের পাঁজোরজুড়ে,
আমি তখন হচ্ছি যে ছাই
তোমার মেঘের পুরে।
উথালপাথাল হাওয়ার তোড়ে
উড়ে যাই দিশাহীন,
তোমার মায়ায় বন্দি হয়েও
আমি দুরন্ত স্বাধীন।
গুটিয়ে নিও না নাটাইখানি,
পর করো না ঘুড়ি;
তোমার টানেই সার্থক হোক
মাতোয়ারা ওড়াউড়ি।
নাটাইভরা মায়ার সুতায়
বেঁধেই রেখো আমায়;
তোমার আপন আকাশটাতে
জীবন-পরান জুড়ায়।
©রি হোসাইন

Μεθυσμένη Πτήση του Ri Hossain

Πετάς τον χαρταετό με τόση τέχνη,
έναν χαρταετό πλασμένο από όνειρα·
κι από αυτόν τον χαρταετό σου, δεν είμαι παρά—
μια μεθυσμένη πτήση.

Σε όλο τον ουρανό, τα χέρια σου παίζουν
ένα παιχνίδι με επιδέξια τραβήγματα,
ενώ εγώ αναζητώ μονάχα τον ρυθμό
όλο το απόγευμα.

Σαν εθισμός που απλώνεται στο γαλάζιο,
αυτή η κυκλική, ζαλιστική δίνη·
είμαι εκείνο το αντάρτικο τράβηγμα—
η κλωστή που λαχταρά να σπάσει.

Όταν η ανέμη χτυπά με ορμή
μέσα στα βάθη του στήθους μου,
γίνομαι τότε στάχτη που πετά
προς την πόλη των συννέφων σου.

Στο ξέσπασμα των άγριων ανέμων,
πετώ μακριά, δίχως προορισμό·
όμως, δέσμιος της γοητείας σου,
είμαι παράφορα και ελεύθερα ζωντανός.

Μη μαζέψεις ακόμα την ανέμη,
μην απαρνηθείς τον χαρταετό·
ας βρει το νόημά της στη δική σου ένταση
τούτη η μεθυσμένη πτήση.

Κράτα με δεμένο με την κλωστή της στοργής
που γεμίζει την ανέμη σου·
στον δικό σου, προσωπικό ουρανό,
η ζωή και η ψυχή μου γαληνεύουν.

polismagazino.gr