Περί Τεχνών Καρτέρης (Σολωμού 7, 10683)
Γιώργος Νίκας «Οι θρύλοι του τοπίου» 05-27/06/2026
Επιμέλεια Νιόβη Κρητικού
Εγκαίνια: 05 Ιουνίου 2026 | 19.00 – 22.00
Οι «θρύλοι του τοπίου» στην έκθεση του Γιώργου Νίκα δεν παρουσιάζουν μια σταθερή εικόνα του κόσμου, αλλά μια εύθραυστη ανάμνηση που επιμένει να επιβιώνει στον χρόνο. Η φύση, η θάλασσα, το αστικό περιβάλλον ή ακόμα και τα ίχνη της ανθρώπινης παρουσίας συγχωνεύονται σε μια ζωγραφική εμπειρία όπου η εικόνα μοιάζει να αναδύεται αργά, σαν μέσα από πέπλα ομίχλης. Το βλέμμα δεν συναντά βεβαιότητες, αλλά περιπλανιέται σε χώρους ρευστούς και ασταθείς, εκεί όπου το φως, η μνήμη και η ύλη συνυπάρχουν με μια σχεδόν ποιητική ευθραυστότητα. Κατά έναν αντίστοιχο τρόπο, και η ίδια η ζωγραφική διαδικασία λειτουργεί ως μια ανοιχτή συνθήκη μετασχηματισμού, το έργο, εν τη εξελίξει του, επανακαθορίζει το τελικό αποτέλεσμα μέσα από μια διαδικασία συνεχούς εξερεύνησης και διαλόγου.
Όπως σημειώνει και ο ίδιος, «η διατήρηση του τοπίου στη μνήμη μου συνιστά τον κύριο οδηγό κατεύθυνσης της χειρονομίας αποτύπωσης στην επιφάνεια εργασίας». Η ζωγραφική λειτουργεί έτσι σαν μια διαδικασία ανάκλησης και όχι ως αναπαράσταση αυτού που βλέπουμε, αλλά εκείνου που προσλαμβάνουμε νοητά. Μια απόπειρα διάσωσης της αίσθησης ενός τόπου πριν αυτή χαθεί οριστικά, όπου μια φευγαλέα ανάμνηση αποτελεί και την αφετηρία της έμπνευσής του. Το τοπίο μετατρέπεται, έτσι, σε εσωτερική εμπειρία, σε μια συγκινησιακή κατάσταση όπου «ο συγκερασμός εικόνας και εντύπωσης» δημιουργεί, εν τέλει, μια νέα, σχεδόν απόκοσμη πραγματικότητα, που προκύπτει από τη συνάντηση της πρόθεσης και της διαγενεακής μνήμης με το τυχαίο.
Οι παστελικές γκριζομπλέ τονικότητες, τα βαθιά μαύρα, τα θαμπά λευκά και οι λεπτές μεταβάσεις του φωτός συγκροτούν μια ατμόσφαιρα σιωπηλή και στοχαστική. Η επιφάνεια του έργου αποκτά σχεδόν ανάγλυφη υπόσταση, ενώ οι χαράξεις, οι αλλεπάλληλες επιστρώσεις και οι αυθόρμητες χειρονομίες μετατρέπουν τον μουσαμά «σε κομμάτι ζωντανής ύλης». Μέσα από τα ίχνη της σπάτουλας και τις παλλόμενες πινελιές, κάθε σημείο του πίνακα ενεργοποιείται ισόποσα, σαν να δονείται από έναν αόρατο ρυθμό που διατρέχει ολόκληρη τη σύνθεση, ακριβώς όπως ο χρόνος διατρέχει αθόρυβα την αιωνιότητα. Παράλληλα, τα τοπία του Γ. Νίκα αφορούν δυνητικά πεδία δράσης ή πορείες ζωής που εξιστορούν εκείνα που βιώθηκαν ή που πρόκειται να βιωθούν. Μύθοι και παραμύθια αναδύονται μέσα σε έναν ουτοπικό χωροχρόνο που διατρέχει ολόκληρη την ύπαρξη της ζωής.
Η εικόνα δεν παραμένει ποτέ ακίνητη. Διαρκώς μετατοπίζεται, αποκαλύπτεται και συγχρόνως χάνεται, αφήνοντας τον θεατή να αισθανθεί εκείνο το αδιόρατο πέρασμα ανάμεσα στο πραγματικό και στο ονειρικό. Στα λόγια του, «η εικόνα δραματοποιείται και η ανάγνωσή της αποκτά βιωματικό χαρακτήρα με υψηλό συναισθηματικό φορτίο», και πράγματι, μέσα σε αυτά τα τοπία μοιάζει να κατοικεί μια σιωπηλή νοσταλγία, σαν η φύση να θυμάται κάτι που ο άνθρωπος έχει ξεχάσει. Η ζωγραφική εδώ δεν επιχειρεί να κατακτήσει τη φύση, αλλά να αφουγκραστεί τον μυστικό της παλμό, να πλησιάσει εκείνη τη λεπτή στιγμή όπου το φως διαλύεται μέσα στην ομίχλη και η μορφή γίνεται συναίσθημα. Ίσως έτσι τελικά αυτό που αναζητούμε μέσα σε αυτές τις εικόνες να μην είναι ένας τόπος αληθινός, αλλά η ανάγκη να κρατήσουμε ζωντανή μια στιγμή που χάνεται. Άλλωστε, τι είναι η μνήμη ενός τόπου παρά μια τρυφερή προσπάθεια της συνείδησης να αντισταθεί στη λήθη;
Νιόβη Κρητικού
Γεώργιος Π. Νίκας
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973. Σπούδασε στην Αγγλία στο «Birmingham Polytechnic – University of Central England in Birmingham» και στον Αθηναϊκό Καλλιτεχνικό Τεχνολογικό Όμιλο, Σχεδιασμό Βιομηχανικών Προϊόντων. Η Πανελλήνια Ένωση Διακοσμητών του απένειμε το πρώτο βραβείο καλύτερης ιδέας σχεδιασμού στον πρώτο πανελλήνιο διαγωνισμό. Είναι απόφοιτος του προγράμματος «MA in Design» του Πανεπιστημίου «Middlesex» του Λονδίνου. Από το 2012 ως το 2017 φοίτησε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών στο Η’ Εργαστήριο Ζωγραφικής με δασκάλους τον Τάσο Χριστάκη, Ζάφο Ξαγοράρη, Γιάννη Κονταράτο και αποφοίτησε με άριστα. Ο Γεώργιος Νίκας αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα πολύπλευρου καλλιτέχνη που δραστηριοποιείται σε διαφορετικές μορφές Σχεδιασμού και Τέχνης. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε ομαδικές από το 2001 έως σήμερα στην Ελλάδα, την Ισπανία και την Ιταλία. Η τελευταία του ατομική έκθεση με τίτλο «Automatic Red» σε επιμέλεια Νιόβης Κρητικού πραγματοποιήθηκε στο Κέντρο Τεχνών Μετς το 2022.
Peri Technon Karteris (Solomou 7, 10683 Athens)
George Nikas
“Legends of the Landscape” 05–27/06/2026
Curated by Niovi Kritikou
Opening: June 5, 2026 | 19:00–22:00
In George Nikas’ exhibition Legends of the Landscape, the image of the world does not appear as something fixed or absolute, but rather as a fragile memory that insists on surviving through time. Nature, the sea, the urban environment, and even traces of human presence merge into a painterly experience in which the image slowly emerges, as if through veils of mist. The viewer encounters no certainties, only fluid and shifting spaces where light, memory, and matter coexist with a poetic sense of vulnerability. In much the same way, the painting process itself becomes an open condition of transformation; the work, while unfolding, continuously redefines its own outcome through an ongoing process of exploration and dialogue.
As the artist himself notes, “the preservation of the landscape in my memory becomes the principal guide for the gestural act upon the working surface.” Painting thus operates as a process of recollection, not as a representation of what is merely seen, but of what is internally perceived and emotionally retained. It becomes an attempt to preserve the sensation of a place before it disappears entirely, where a fleeting memory forms the very point of departure for inspiration. In this way, the landscape is transformed into an inner experience, an emotional state in which “the fusion of image and impression” ultimately gives rise to a new, almost otherworldly reality emerging from the encounter between intention, inherited memory, and chance.
Muted grey-blue pastel tones, deep blacks, hazy whites, and delicate transitions of light compose an atmosphere both contemplative and silent. The surface of the painting acquires an almost relief-like physicality, while incisions, layered applications of paint, and instinctive gestures transform the canvas into “a fragment of living matter.” Through traces left by the palette knife and vibrating brushstrokes, every point of the composition is activated equally, as though resonating with an invisible rhythm that runs through the entire work, much like time itself silently traverses eternity. At the same time, Nikas’ landscapes evoke potential fields of action and imagined life paths, narrating experiences that have either already been lived or are yet to unfold. Myths and fables emerge within a utopian space-time continuum that seems to encompass the entirety of existence.
The image never remains still. It constantly shifts, reveals itself, and simultaneously disappears, allowing the viewer to sense that elusive threshold between reality and dream. In the artist’s own words, “the image becomes dramatized and its reading acquires an experiential character charged with intense emotional weight.” Indeed, within these landscapes there appears to dwell a quiet nostalgia, as though nature itself remembers something humanity has long forgotten. Painting here does not seek to conquer nature, but rather to listen closely to its hidden pulse, approaching that delicate moment when light dissolves into mist and form becomes pure sensation. Perhaps, then, what we seek within these images is not a real place at all, but the need to preserve a fleeting moment before it vanishes. After all, what is the memory of a place if not a tender attempt of consciousness to resist oblivion?
Niovi Kritikou
George Nikas
Born in Athens in 1973, George Nikas studied in England at the Birmingham Polytechnic – University of Central England in Birmingham and at the Athenian Artistic and Technological Group, specializing in Industrial Product Design. He was awarded first prize for Best Design Concept by the Panhellenic Association of Interior Designers during its first national design competition. He later completed the MA in Design program at Middlesex University in London.
From 2012 to 2017, he attended the Athens School of Fine Arts, studying at the 8th Painting Studio under Tasos Christakis, Zafos Xagoraris, and Giannis Kontaratos, graduating with honors. Nikas represents a distinctive example of a multidisciplinary artist active across diverse fields of design and visual art. Since 2001, he has presented solo exhibitions and participated in numerous group exhibitions in Greece, Spain, and Italy.
His most recent solo exhibition, Automatic Red, curated by Niovi Kritikou, was presented at the Mets Arts Center in 2022.
