«Η έμπνευση στη δημιουργία είναι μια αυθόρμητη εσωτερική ώθηση, που σε παρακινεί να αποτυπώσεις στον καμβά ένα συναισθηματικό φορτίο, μεταδίδοντας και στους άλλους όσα εσύ βιώνεις σε μια συγκεκριμένη στιγμή»
Πώς και πότε αρχίσατε να αφοσιώνεστε συστηματικά στην τέχνη;
Η πρώτη μου επαφή με την τέχνη έγινε από πολύ νωρίς. Ωστόσο, κατά την εφηβεία διαμορφώθηκε ξεκάθαρα το πάθος μου για το σχέδιο, το οποίο αργότερα οδήγησε στη δημιουργία πολλών έργων. Είχα την τύχη να γνωρίσω έναν δάσκαλο και ζωγράφο, του οποίου η παιδεία και το καλλιτεχνικό έργο άφησαν έντονο αποτύπωμα στην προσωπική μου καλλιτεχνική πορεία. Θα μπορούσα να πω ότι στο δεύτερο μισό της ζωής μου η τέχνη έγινε μια συστηματική ενασχόληση, χωρίς την οποία πλέον δεν θα μπορούσα να φανταστώ τη ζωή μου.
Η μακρόχρονη συμμετοχή μου στον Σύλλογο Εικαστικών Καλλιτεχνών του Ιασίου μου έδωσε τη δυνατότητα να συμμετάσχω σε πολλές ομαδικές εκθέσεις, δίπλα σε αξιόλογους Ρουμάνους και ξένους καλλιτέχνες, καθώς και να πραγματοποιήσω πολλές ατομικές εκθέσεις, οι οποίες έτυχαν ιδιαίτερα θετικής υποδοχής από διακεκριμένους ιστορικούς και κριτικούς τέχνης, αλλά και από τον τοπικό Τύπο του Ιασίου. Παράλληλα, έργα μου έχουν συμπεριληφθεί σε πολυάριθμα συλλογικά λευκώματα τέχνης.
Σε ποιο καλλιτεχνικό ρεύμα ή κίνημα θα εντάσσατε το έργο σας;
Θα έλεγα ότι η τέχνη μου εντάσσεται σε έναν σύγχρονο ρεαλισμό, ο οποίος προϋποθέτει την προσεκτική παρατήρηση της πραγματικότητας και των διαφορετικών εκφάνσεων της ζωής, όχι όμως με σκοπό την απλή αναπαραγωγή τους. Η πρόθεσή μου είναι πάντοτε να υπερβαίνω το κυριολεκτικό νόημα των μορφών και να αποδίδω μια εσωτερική δόνηση.
Για παράδειγμα, μια σκηνή της καθημερινής ζωής, με πρόσωπα και περιβάλλον, δεν απεικονίζει απλώς έναν τόπο, ανθρώπους ή αντικείμενα, αλλά επιδιώκει να αποδώσει την εσωτερική ατμόσφαιρα της στιγμής: τη χαρά, τον ενθουσιασμό ή μια έντονη συναισθηματική κατάσταση. Ο ρεαλισμός που χαρακτηρίζει τα έργα μου συνοδεύεται από την επιθυμία να αποκαλύψω τα συναισθήματα που κρύβονται πίσω από τις μορφές. Τα χρώματα έχουν πάντοτε αυτόν τον ρόλο: να μας οδηγούν στις βαθύτερες εσωτερικές μας εμπειρίες.
Από πού αντλείτε την έμπνευσή σας;
Η έμπνευση στη δημιουργία είναι μια αυθόρμητη εσωτερική ώθηση, που σε παρακινεί να αποτυπώσεις στον καμβά ένα συναισθηματικό φορτίο, μεταδίδοντας και στους άλλους όσα εσύ βιώνεις σε μια συγκεκριμένη στιγμή.
Καθοριστικό ρόλο στη δημιουργική μου έμπνευση παίζει η ίδια η ζωή που πάλλεται γύρω μου: οι άνθρωποι με την ακούραστη ζωντάνια τους, η φύση με την ομορφιά της, που πάντα με κάνει να σταματώ για μια στιγμή θαυμασμού και περισυλλογής. Εξίσου σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η φαντασία μου, είτε αντλεί από αγαπημένες αναμνήσεις είτε δημιουργεί φανταστικές συνθέσεις, όπως θα ήθελα εγώ να είναι ο κόσμος.
Υπάρχουν προσωπικότητες ή άλλοι καλλιτέχνες που επηρέασαν το έργο σας;
Πάντοτε εκτιμούσα με βαθύ σεβασμό και θαυμασμό το έργο των μεγάλων ζωγράφων, τόσο της Ρουμανίας όσο και της παγκόσμιας τέχνης. Η ρουμανική ζωγραφική διαθέτει σπουδαίους δημιουργούς που άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα στην καλλιτεχνική μου προσωπικότητα, διαμορφώνοντας τόσο την ψυχή όσο και το δημιουργικό μου ύφος.
Θα ανέφερα εδώ τον Corneliu Baba, τον Ștefan Luchian, τον Theodor Pallady, τον Nicolae Tonitza και, φυσικά, τον ιδιοφυή Nicolae Grigorescu. Από τη σύγχρονη ρεαλιστική τέχνη, θα έλεγα ότι η ιδιαίτερα ταλαντούχα ζωγράφος από το Ιάσιο, Viorica Toporaș, μου προκάλεσε βαθιά εντύπωση και πολλές φορές αναγνωρίζω στοιχεία του εαυτού μου στους πίνακες στους οποίους εκείνη έδωσε ζωή.
Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που έχετε θέσει στον εαυτό σας ως καλλιτέχνης;
Πάντοτε θεωρούσα ότι η ίδια η τέχνη αποτελεί μια πρόκληση, είτε για τον θεατή είτε για τον δημιουργό. Η δική μου πρόκληση ως ζωγράφου ήταν ανέκαθεν να ξεπερνώ τον εαυτό μου, να εξελίσσω τις τεχνικές μου, τον τρόπο έκφρασής μου και, κυρίως, να εμπλουτίζω τη χρωματική μου παλέτα με νέες αποχρώσεις και νέους τρόπους καλλιτεχνικής προσέγγισης. Για τον λόγο αυτό αναζητώ διαρκώς νέα θέματα και νέες μορφές έκφρασης.
Πόσο εκτιμάται η τέχνη στην Ελλάδα σήμερα και ποιον ρόλο καλείται να διαδραματίσει στον δημόσιο χώρο;
Όταν ακούω τη φράση «η τέχνη στην Ελλάδα», το πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό είναι η τέχνη της Αρχαίας Ελλάδας, ιδιαίτερα της «Χρυσής Εποχής του Περικλή», όταν όχι μόνο η κοινωνία εξελίχθηκε μέσα από τη γέννηση της δημοκρατίας, αλλά και ο πολιτισμός και η τέχνη έφτασαν σε εξαιρετικά υψηλό επίπεδο δημιουργικής τελειότητας.
Αυτή η πολιτιστική κληρονομιά παραμένει ζωντανή στη συλλογική ευρωπαϊκή συνείδηση, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση της σύγχρονης και της νεότερης τέχνης. Πιστεύω, λοιπόν, ότι η ελληνική τέχνη, παρότι φέρει πλέον τα χαρακτηριστικά της τεχνολογικής εποχής στην οποία ζούμε, θα παραμένει πάντοτε βαθιά ριζωμένη στις διαχρονικές αξίες του κλασικού ιδεώδους και της αυθεντικής δημιουργίας.
Ποια είναι τα σχέδιά σας για το μέλλον;
Μου αρέσει να κάνω σχέδια για το μέλλον, γιατί πιστεύω ότι μας διατηρούν δημιουργικούς και μας δίνουν τη δύναμη να συνεχίζουμε και να βελτιώνουμε όσα κάνουμε. Πολύ σύντομα θα πραγματοποιήσω μια ατομική έκθεση, ενώ παράλληλα συμμετέχω στην Πανευρωπαϊκή Έκθεση στην Εύβοια, Ελλάδα (Ιούλιος 2026), που διοργανώνει το πολιτιστικό ίδρυμα Art Genesis (Αθήνα).
Είναι τιμή μου που είμαι μέλος της ART GENESIS ΚΕΝΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ που ξεχωρίζουν στον χώρο της τέχνης με τις εξαιρετικές δράσεις που διοργανώνουν με μεγάλη επιτυχία.
Ευχαριστώ τον Σπύρο Κατσίκη και την Μαργαρίτα Ντονικιάν ιδρυτές της art genesis που μου δίνουν την δυνατότητα και το βήμα να παρουσιάσω την δουλειά μου.
