Του Αλέξανδρου Σταματουλάκη*
Από τη Διοίκηση Ολικής Ποιότητας («γεννήθηκε και αναπτύχθηκε στην Ιαπωνία ως μέθοδος διοίκησης από Αμερικάνους «γονείς»):
«Το καλό δε φτάνει.
Το καλύτερο είναι αποδεκτό.
Το τέλειο είναι ικανοποιητικό».
Διάφορες απόψεις για το ποιοι ήταν οι Ζεϊμπέκηδες: Νομάδες Γιουρούκοι (=μωαμεθανοί, εξισλαμισθέντες Έλληνες; Τι άλλο;) ανακατεμένοι με Τουρκμένιους; Στρατιώτες του Μεγάλου Αλεξάνδρου που ξέμειναν στο χρόνο;
Ο ζεϊμπέκικος χορός πήρε απ’ αυτούς το όνομά του, αλλά στην ουσία πρόκειται για δύο διαφορετικούς χορούς. Ο ελληνικός ζεϊμπέκικος (απντάλικος, καμηλιέρικος κ.α.) είναι διαφορετικός από τον τούρκικο που παίζεται σε άλλο ρυθμό και θυμίζει αργό τσιφτετέλι.
***** ***** ******
Ο Μενιδιάτης ήρωας, του τιμάται εξαιρετικά στο Μενίδι (Αχαρνές) είναι ο Μητρομάρας («μάρας» στα αρβανίτικα σημαίνει τρελός), που πήρε μέρος στα Ορλωφικά και που μετά το θάνατό του κρατούσε ο Κολοκοτρώνης το σπαθί του, σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση. Ήταν πειρατής και με τρία δικά του καραβάκια κατέκτησε τότε τη Σαλαμίνα. Πολιόρκησε την Αθήνα. Πέθανε από τραύμα που κακοφόρμισε σε μια μάχη στη Σύρο.
***** ***** *****
Μερικές αρχαίες ελληνικές λέξεις (Αναφορά από το βιβλίο του δρ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ: «Χωράει όλη η αρχαιότητα στο ασανσέρ;»):
Αρυτήρας: Μεταλλική κουτάλα για να βγάζουν το κρασί από τον κρατήρα και να το βάζουν στους κύλικες ή σκύφους ή κοτύλες: Δηλαδή ποτήρια.
Ηθμός ήταν το σουρωτήρι (Έβαζαν βότανα στο κρασί τους).
Περίαπτο ήταν το μενταγιόν.
Ενώτια: Τα σκουλαρίκια.
Ερεισίνωτο: Η πλάτη της καρέκλας.
Eρεισίχειρα Tα μπράτσα της καρέκλας.
Απόπτυγμα είναι το ύφασμα που κρέμεται σε ένα ρούχο.
Χειρίδες τα μανίκια. Χειριδωτά και αχειρίδωτα είναι τα ρούχα με ή χωρίς μανίκια. (Πες στο νεαρό: Φοράς αχειρίδωτο μπουφάν).
***** ***** *****
Στην Καθολική Εκκλησία ο γάμος ως μυστήριο καθιερώθηκε μόλις στα 1130 στη σύνοδο του Λατερανού. Μέχρι τότε ο γάμος ήταν μια πολιτική διαδικασία. Στην ίδια σύνοδο απαγορεύτηκε στους ιερείς (δυτικούς) να είναι παντρεμένοι.
Στον Μεσαίωνα η Εκκλησία επέβαλε πλήθος απαγορεύσεων στο σεξ των παντρεμένων ζευγαριών σε σχέση με τον τοκετό των γυναικών, την έμμηνο ρύση κλπ., ενώ η «αμαρτία» μεταφερόταν και στα παιδιά τους. (Καλά, για τους ανύπαντρους ήταν απαγορευμένο δια ροπάλου) (Αναφορά από το βιβλίο του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗ : «Μια σταγόνα ιστορίας».)
***** ***** *****
«Όταν το σύστημα παραγωγής εκτροχιάζεται, επέρχεται η σωτήρια -για τον καπιταλισμό, όχι την επιχείρηση- κρίση. Οι κρίσεις ,αυτές οι «θύελλες δημιουργικής καταστροφής», όπως τις αποκάλεσε ο Schumpeter [σημ.: Πατριάρχης του νέο-φιλελευθερισμού] ανανεώνουν αδιάκοπα την καπιταλιστική οικονομία, παίζοντας το ρόλο του «βίαιου εξυγιαντή» κατά τη διατύπωση του Μαρξ». (Από το βιβλίο του Μάρκου Δραγούμη: «Πώς λειτουργεί ο καπιταλισμός»).
Το 2000 π. Χ (ύστερη εποχή χαλκού) η Αίγυπτος επηρεάζει πολιτικο-στρατιωτικά τους Χετταίους, τους Βαβυλώνιους, τους -δορυφόρους της- Μιτάνι, τους Ουγκαρίτ, τους εμπορικούς τόπους της Τανάγια (:όνομα της ηπειρωτικής Ελλάδας), τους Κεφτιού (Κρήτη).
Οι Λαοί της Θάλασσας έκαναν συνεχώς επιθέσεις στα παράλια της Αιγύπτου και ίσως ήταν η αιτία της παρακμής της. Αυτοί μπορεί να προέρχονταν από τη Σικελία, τη Σαρδηνία, τις ακτές της Ιταλίας και ίσως να ήταν Μυκηναίοι.
Η έκφραση «αυτό είναι μέγκλα», ακουγόταν παλιότερα στην πιάτσα. Από πού προέρχεται η λέξη «μέγκλα»; Από το «made in England» που αναγραφόταν σε κάποια προϊόντα κατασκευασμένα στη γηραιά Αλβιώνα και θεωρούνταν ποιοτικά.
«Είτε βραδιάζει είτε φέγγει μένει λευκό το γιασεμί» (Σεφέρης).
