Μάρθα Βασκαντήρα: “Η τέχνη για εμένα είναι ζωή. Είναι ένας πολύ σημαντικός δρόμος που όσο περισσότερο τον περπατάμε και σεβόμαστε τόσο γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι”

Επιμέλεια κειμένου: Αλεξάνδρα Μεντώρος http://www.aspidaradio.com
Youtube: http://bit.ly/2H6Y5X2
TuneIn: http://tun.in/sfrKF

Η καταξιωμένη ποιήτρια και τραγουδίστρια Μάρθα Βασκαντήρα παραχώρησε μια συνέντευξη στην εκπομπή “Ραδιοφωνικό Tαξίδι” με την Αλεξάνδρα Μεντώρος για το Aspida Radio της Νέας Υόρκης και εσείς έχετε την δυνατότητα να την διαβάσετε μέσα απο το περιοδικό, Polismagazino.gr.

Που γεννήθηκες και πως ήταν τα παιδικα σου χρόνια; Γεννήθηκα στην Πάτρα. Τα παιδικά μου χρόνια ήταν δύσκολα, φτωχά αλλά πολύ όμορφα. Θυμάμαι περνούσαμε ανέμελα με παιχνίδι, παρέες, χρώματα και αρώματα μιας ρομαντικής εποχής που δυστυχώς έχει περάσει ανεπιστρεπτί.

Πες μας, τι είναι αυτό που σε παρότρυνε να ασχοληθείς με την ποίηση; Από μικρή αγαπούσα τα βιβλία και το διάβασμα. Από την ηλικία των 12 χρόνων άρχισα να γράφω μικρά διηγήματα. Εκθέσεις χωρίς τέλος όπως μου άρεσε να τις χαρακτηρίζω. Από τα 16 μου και μετά άρχισα να γράφω ποιήματα επηρεαζόμενη από ποιητές που αγαπούσα και θαύμαζα. Αμέσως κατάλαβα πως τα πρώτα μου ποιήματα ήταν εκτός εποχής και συνέχισα να πειραματίζομαι διαβάζοντας και άλλους ποιητές. Η γραφή μου εξελισσόταν με την πάροδο του χρόνου και τις διάφορες Λογοτεχνικές επιρροές. Αυτό το ταξίδι συνεχίζω μέχρι και σήμερα.

Εκτός απο την ποίηση έχεις ασχοληθεί και με τη μουσική. Τι είναι αυτό που σε έκανε να ασχοληθείς με αυτό τον τομέα; Η ενασχόληση μου με την μουσική ήρθε εντελώς τυχαία. Δεν ήταν στους στόχους μου. Απλά έτυχε. Αγαπούσα όμως πολύ το τραγούδι και στις δραματικές σχολές που φοίτησα διδάχθηκα μουσική και τραγούδι. Άλλωστε όλοι οι ηθοποιοί τραγουδάνε.

Βλέπουμε ότι έχεις βγάλει πολλές ποιητικές συλλογές, τι είναι αυτο που σε έκανε να τις αποτυπώσεις στο χαρτί; Κεντρικό θέμα της ποίησης μου είναι η επικαιρότητα οι κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις. Αυτή ήταν και η αφορμή για τη συγγραφή των συγκεκριμένων ποιητικών συλλογών. Η αιτία είναι πάντα η ίδια, η Λογοτεχνία. Μέσα από την προσέγγιση αυτής της θεματολογίας, προσπάθησα να περάσω διάφορα κοινωνικά μηνύματα που αφορούν διαχρονικές αξίες και βασικές αρχές. Σχεδόν όλες οι ποιητικές μου συλλογές χαρακτηρίζονται κοινωνικές με ελάχιστες, ερωτικές και υπαρξιακές αναφορές στα κείμενά μου.

Στο ενεργητικό σου έχεις δύο παραμύθια. Ποια ήταν η αφορμή να γράψεις κάτι για τα παιδιά; Λατρεύω τα παιδιά. Η αθωότητα και η αλήθεια που υπάρχουν μέσα σε κάθε παιδική ψυχή, πιστεύω πως είναι το ελιξήριο της ανθρωπιάς. Τα παιδιά είναι οι αυριανοί πολίτες του κόσμου. Νομίζω πως έχουμε την ηθική υποχρέωση να διαπαιδαγωγήσουμε και να διαμορφώσουμε αυτές τις υπάρξεις, με αγάπη και με όλες τις αληθινές αξίες της ζωής. Έτσι λοιπόν σκέφτηκα να βάλω κι εγώ ένα λιθαράκι με τη σειρά μου σε αυτή την προσπάθεια. Ένα παραμύθι είναι μια κοινωνική παραβολή που στόχο έχει να καθοδηγήσει το παιδί σε ένα δρόμο με φως, ειρήνη, ανθρωπιά ενώ ταυτόχρονα θα το διασκεδάζει με ευχάριστες ιστοριούλες.

Τι είναι αυτό που σε κάνει ευτυχισμένη; Το να βλέπω την ευτυχία στα μάτια των ανθρώπων. Αν κυριαρχούσε η ανθρωπιά, η ειρήνη, η ελευθερία, η αγάπη και η δικαιοσύνη τότε νομίζω πως θα ήμουν πανευτυχής. Για να είμαι καλά εγώ πρέπει να είναι καλά και ο διπλανός μου. Η ατομική ευτυχία νομίζω πως είναι μια εγωιστική προβολή της έπαρσής μας.

Ποιος είναι ο μεγαλυτερός σου φόβος και πως τον αντιμετωπίζεις; Ο μεγαλύτερος μου φόβος είναι η μοναξιά. Νομίζω πως θα έχανα τη γη κάτω από τα πόδια μου αν έχανα τους δικούς μου ανθρώπους. Αγαπώ πολύ την οικογένεια. Από την άλλη φοβάμαι πολύ και για τις μελλοντικές, πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις. Τα πράγματα διαρκώς χειροτερεύουν και το αύριο είναι άγνωστο αλλά και σκοτεινό. Πάντα ελπίζουμε όμως, παλεύουμε και αισιοδοξούμε.

Σε κάποια σου ποιήματα παρουσιάζεται πολυ ο θάνατος, εσύ πως τον αντιμετωπίζεις; Ο θάνατος είναι η φυσική κατάληξη κάθε έμβιου όντος. Δεν με φοβίζει. Κάποια στιγμή θα συμβεί. Δεν θα ήθελα όμως να πεθάνω μόνη μου. Στα ποιήματα μου ο θάνατος διαδραματίζει πολλούς ρόλους. Του τέλους, του εξαγνισμού, της τραγικής ειρωνείας της ζωής. Αλλά ποτέ δεν τον χρησιμοποιώ ως φόβητρο. Αλλά ως μία αφορμή να διαπραγματευτούμε όσο καλύτερα γίνεται την ζωή μας ποιοτικά, με ότι αυτό συνεπάγεται και όχι ποσοτικά, ούτως ώστε με κάποιον τρόπο να δικαιώσουμε το θάνατό μας μέσα από την πορεία μας σε αυτό τον κόσμο.

Έχεις ασχοληθεί με την ποίηση, το θέατρο και την μουσική. Πως πήρες την απόφαση να δημιουργήσετε ένα συγκρότημα με το όνομα Μουσικές Διαδρομές; Οι μουσικές διαδρομές γεννήθηκαν πριν οκτώ χρόνια από μια παρέα φίλων. Η ιδέα ενός γκρούπ μου άρεσε πολύ. Είναι πολύ όμορφο να ανακαλύπτεις πως μια ομάδα ανθρώπων μπορεί να έχει κοινούς στόχους και να τους υλοποιεί μέσα σε ένα πνεύμα αλληλοσεβασμού και αλληλοκατανόησης. Η συνεργασία ενέχει ευγενή συναισθήματα, τη δύναμη της ομαδικότητας και τη διαπίστωση πως αν μπορέσεις να κάμψεις τους εγωισμούς για να συνυπάρξεις μέσα σε μια παρέα, τότε αυτομάτως έχεις κάνει ένα βήμα στην υγιή εξέλιξη του εαυτού σου.

Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου μετά απο 10 χρόνια; Θα ήθελα να είμαι ήρεμη, να μπορώ να συνεχίζω να κάνω τα πράγματα που με ευχαριστούν μαζί με τους αγαπημένους μου, δίπλα μου.

Πώς ήταν η εμπειρία σου μέσα στο στούντιο ηχογράφησης; Στην πρώτη ηχογράφηση ήμουν αρκετά αγχωμένη. Στις επόμενες ήμουν πιο χαλαρή και λειτουργούσα φυσιολογικά.

Τι είναι η τέχνη για σένα; Η τέχνη για εμένα είναι ζωή. Είναι ένας πολύ σημαντικός δρόμος που όσο περισσότερο τον περπατάμε και σεβόμαστε ενώ ταυτόχρονα χαιρόμαστε τις διαδρομές του, τότε γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι.

Ποιά είναι τα μελλοντικά σου σχέδια; Ετοιμάζονται κάποια τραγούδια σε στίχους δικούς μου, μια θεατρική παράσταση, στην οποία έχω αναλάβει τη συγγραφή και τη σκηνοθεσία του έργου και μια ποιητική συλλογή που περιμένω να εκδοθεί. Έχω γράψει δυο ακόμη παραμύθια που θα αργήσουν να δημοσιευθούν καθώς και ένα μυθιστόρημα που ακόμη το γράφω.

Σας ευχαριστώ πολύ για την πολύ όμορφη συνεργασία που είχαμε. Να ευχηθώ σε όλο τον κόσμο όλα τα καλά και να μην σταματήσουν πότε να κυνηγούν τα όνειρά τους γιατί αυτά είναι η πραγματική ζωή της ζωής τους.

Βιογραφικό

Η Μάρθα Βασκαντήρα γεννήθηκε το 1977 στην Πάτρα όπου και μένει μέχρι και σήμερα. Εργάζεται στον τομέα του τραγουδιού. Ωστόσο έχει σπουδάσει Φιλολογία και Φιλοσοφία. Ακόμα είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής ‘ΙΑΣΜΟΣ’ του Βασίλη Διαμαντόπουλου στην Αθήνα και έχει παρακολουθήσει μαθήματα υποκριτικής στο Θέατρο ‘Λιθογραφείου’στην Πάτρα. Έχει λάβει μέρος σε πολλές θεατρικές παραστάσεις, τηλεοπτικές σειρές αλλά και εκπομπές. Επίσης έχει βραβευτεί σε διαγωνισμού θεάτρου, τραγουδιού αλλά και λογοτεχνίας. Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών του οργανισμού νέων καλλιτεχνών και στην εταιρία Λογοτεχνών Νοτιοδυτικής Ελλάδας όπου διετέλεσε γενική γραμματέας. Ποιηματά της έχουν δραματοποιηθεί απο θεατρικές ομάδες και έχουν παρουσιαστεί στο ‘Θέατρο Τέχνης’ του Κάρολου Κουν στην Αθήνα. Τα έργα της είναι, ‘Οι νεανικοί μου στοχασμοί’, ‘Γραφής Εργα’, ‘Καλή σας Νύχτα’ και ‘Απολογισμός’. Το Δεκέμβριο του 2017 έγγραψε το πρώτο της παραμύθι με τίτλο ‘Ντάλια το έξυπνο ψαράκι που σκίζει το βυθό’. Ακόμα είναι οκτώ χρόνια μέλος του συγκροτήματος, ‘Μουσικές Διαδρομές’ της Πάτρας. Έχει τραγουδίσει σε κέντρα, καζίνο, θέατρα και εχεί κάνει συναυλίες. Επίσης έχει γράψει τρία τραγούδια με δικούς της στίχους. Το τελευταίο της τραγούδι λέγεται ‘Θα το Παλέψω’ σε μουσική του Σάκη Ζαφειρόπουλου και στίχους της ίδιας.

https://www.facebook.com/profile.php?id=100005532856998