Γράφει ο Αχιλλέας Σενγιέργκη. Απόφοιτος του τμήματος Βαλκανικών, Σλαβικών & Ανατολικών Σπουδών στο ΠΑΜΑΚ και Απόφοιτος ΙΕΚ, του τμήματος Διοίκησης Τουρισμού
Ούτε ένας μήνας δεν έχει περάσει από τότε που ξεκίνησαν τα ευτράπελα στην πόλη, με τους κατοίκους να προβληματίζονται και, συνάμα, να διαμαρτύρονται για τις εκάστοτε αλλαγές στο συγκοινωνιακό δίκτυο, εξαιτίας του μετρό και, φυσικά, της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης.
Καλώς ή κακώς, έχουμε συνηθίσει σε τέτοιες συνθήκες. Αυτό που θα ευχόμασταν, ωστόσο, είναι να βρεθεί κάποια στιγμή η χρυσή τομή ανάμεσα στις ανάγκες της πόλης και την καθημερινότητα των κατοίκων της.
Το ζήτημα δεν είναι η λεγόμενη «μιζέρια» του μέσου Θεσσαλονικιού. Είναι η αγανάκτηση και η δυσαρέσκεια που συσσωρεύονται, όταν κάθε αλλαγή στην πόλη καταλήγει να δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο την καθημερινότητά του.
Από την 1η Σεπτεμβρίου, ο Οργανισμός Συγκοινωνιακού Έργου Θεσσαλονίκης (ΟΣΕΘ) προχώρησε σε σημαντικές αλλαγές γραμμών που σύνδεαν την Καλαμαριά με το κέντρο της πόλης, καταργώντας τις βασικές γραμμές «6» και «7» , μετατρέποντάς τες σε τοπικές κυκλικές γραμμές 6Α, 6Β και 7Τ. Ενώ στις γραμμές 33 και 39 τροποποιήθηκαν οι διαδρομές τους, προκειμένου να καλυφθούν από τις καταργημένες γραμμές, τόσο στη μετάβαση, όσο και στην επιστροφή.
Επιπρόσθετα, με την επέκταση του μετρό προς την Καλαμαριά, προστέθηκαν οι γραμμές Χ3 του Αεροδρομίου και Μ2 προς τον Ανατολικό Σταθμό ΙΚΕΑ, με αφετηρία τον (προσωρινό) Τ.Σ. Ε.Α.Κ. Μίκρας (πρώην Τ.Σ. Κρήνης), διασχίζοντας ενδιάμεσα τον Σταθμό Μετρό της Μίκρας. Η γραμμή του Αεροδρομίου ξεκίνησε ανήμερα της επέκτασης, στις 27 Αυγούστου.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι, ακόμη και σήμερα, οι κάτοικοι της Καλαμαριάς συνεχίζουν να διαμαρτύρονται για τις πρόσφατες τροποποιήσεις στο συγκοινωνιακό δίκτυο, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να συγκεντρώνουν υπογραφές με αίτημα την επανεξέταση των νέων γραμμών και, κυρίως, την επαναφορά της γραμμής «6».
Για πολλούς Καλαμαριώτες, η συγκεκριμένη γραμμή αποτελούσε έναν άμεσο και ιδιαίτερα χρήσιμο τρόπο μετακίνησης προς το κέντρο της Θεσσαλονίκης. Η κατάργηση ή τροποποίησή της δημιούργησε σημαντικές δυσκολίες, ιδίως για όσους κατοικούν σε σημεία με μεγαλύτερη απόσταση από τους σταθμούς του μετρό και, ως εκ τούτου, δεν έχουν εύκολη πρόσβαση σε αυτό.
Το ζήτημα γίνεται ακόμη πιο έντονο αν ληφθούν υπόψη οι ανάγκες συγκεκριμένων ηλικιακών και κοινωνικών ομάδων. Η μετακίνηση προς τους σταθμούς του μετρό μπορεί να απαιτεί μεγάλες αποστάσεις, γεγονός που δεν είναι πάντοτε εφικτό για ηλικιωμένους ή ανθρώπους με περιορισμένη κινητικότητα. Για αρκετούς από αυτούς, το λεωφορείο δεν αποτελεί απλώς μία εναλλακτική επιλογή, αλλά το μοναδικό μέσο που μπορεί να εξυπηρετήσει ουσιαστικά τις καθημερινές τους ανάγκες.
Επομένως, ο σχεδιασμός ενός σύγχρονου συγκοινωνιακού δικτύου δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά στην ενίσχυση της χρήσης του μετρό. Απαιτείται ένας ολοκληρωμένος σχεδιασμός, ο οποίος θα λαμβάνει υπόψη την πραγματική καθημερινότητα των πολιτών, τις αποστάσεις, την προσβασιμότητα και τις ιδιαίτερες ανάγκες κάθε περιοχής.
Οι αντιδράσεις των κατοίκων και η συγκέντρωση υπογραφών για την επανεξέταση των αλλαγών καταδεικνύουν ότι το ζήτημα παραμένει ανοιχτό και ότι υπάρχει ανάγκη για έναν ουσιαστικό διάλογο σχετικά με το μέλλον των αστικών συγκοινωνιών στην Καλαμαριά.
Φέτος, η ΔΕΘ γιόρτασε τα 100 χρόνια από την ίδρυσή της, έχοντας ως τιμώμενη χώρα, την Ιαπωνία. Σύμφωνα με τα στοιχεία της διοργάνωσης, ο αριθμός των επισκεπτών έφτασε στις 202.854, ξεπερνώντας το αρχικό σχέδιο των 200.000, σε σύγκριση με την περσινή εκδήλωση όπου έχει μειωθεί. Ένα από τα ζητήματα που απασχόλησαν τους επισκέπτες ήταν και η τιμή των εισιτηρίων. Η δυνατότητα αγοράς εισιτηρίου σε προνομιακή τιμή παρέχεται αποκλειστικά ηλεκτρονικά, ενώ για όσους επέλεγαν να προμηθευτούν εισιτήριο από τα ταμεία της Έκθεσης, το κόστος διαμορφώθηκε στα 12 ευρώ.
Η διαφοροποίηση αυτή δημιούργησε προβληματισμό, ιδιαίτερα για τους επισκέπτες που δεν είναι εξοικειωμένοι με τις ηλεκτρονικές συναλλαγές. Για μια μερίδα του κοινού, η αποκλειστικά ηλεκτρονική διάθεση του εισιτηρίου στη χαμηλότερη τιμή σήμαινε πρακτικά υψηλότερο κόστος εισόδου, σε σύγκριση με προηγούμενες διοργανώσεις. Η ψηφιοποίηση μπορεί να διευκολύνει σημαντικά την πρόσβαση, αρκεί να μη μετατρέπεται σε πρόσθετο εμπόδιο για εκείνους που δεν έχουν την ίδια εξοικείωση με την τεχνολογία.
Ανάμεικτες ήταν οι εντυπώσεις των επισκεπτών από το περίπτερο της Ιαπωνίας, η οποία αποτέλεσε την τιμώμενη χώρα της φετινής ΔΕΘ. Αρκετοί εξέφρασαν τη δυσαρέσκειά τους, καθώς περίμεναν μια πιο ολοκληρωμένη παρουσίαση της χώρας, με μεγαλύτερη έμφαση στην ιαπωνική κουλτούρα, τις σύγχρονες τεχνολογίες, τη γαστρονομία και την αυτοκινητοβιομηχανία.
Αντί γι’ αυτό, κάποιοι θεώρησαν ότι η παρουσίαση παρέπεμπε περισσότερο σε εμπορική και ψυχαγωγική εκδήλωση, με αποτέλεσμα να αποχωρήσουν απογοητευμένοι, καθώς οι προσδοκίες τους για την παρουσία της Ιαπωνίας ήταν σαφώς υψηλότερες [1].
Ως πολίτης που επισκέπτεται κάθε χρόνο τη ΔΕΘ, θυμάμαι τα περίπτερα που είχανε τιμώμενες πόλεις, παραδείγματος χάριν, το Επιμελητήριο Σερρών στο 12, για ορισμένες σερί χρονιές, στο οποίο έβλεπες διάφορες θεματολογίες και στα stands, οι εκθέτες μοίραζαν φαγητά και ποτά στον κόσμο, για την προώθηση. Σήμερα, έχουν αντικατασταθεί από τα Υπουργεία, στα οποία έχουν καταλάβει τα 2/4 περίπου της Έκθεσης. Στο MOMus, οι επισκέπτες είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν την ιστορική διαδρομή της ΔΕΘ, με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την ίδρυσή της. Μέσα από την έκθεση παρουσιάστηκε η πορεία της στον χρόνο, από τα πρώτα της βήματα έως το σχέδιο ανάπλασης που προγραμματίζεται για το μέλλον.
Ο ΟΣΕΘ οφείλει να επανεξετάσει άμεσα τις πρόσφατες αλλαγές στο συγκοινωνιακό δίκτυο, ώστε να διασφαλιστεί η ισότιμη πρόσβαση των πολιτών τόσο στα αστικά λεωφορεία όσο και στο μετρό. Στόχος θα πρέπει να είναι ένα γρήγορο, αξιόπιστο και προσβάσιμο δίκτυο, χωρίς πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση για το επιβατικό κοινό.
Παράλληλα, η φετινή ΔΕΘ, με αφορμή τη συμπλήρωση ενός αιώνα από την ίδρυσή της, θα μπορούσε να έχει ακόμη πιο έντονο επετειακό χαρακτήρα, αναδεικνύοντας περισσότερο την ιστορική της πορεία. Θα είχε, επίσης, ενδιαφέρον οι τιμώμενες χώρες να αποκτούν ένα αυτόνομο περίπτερο, όπως συνέβαινε σε προηγούμενες διοργανώσεις, ενώ ένα ενιαίο περίπτερο για τα υπουργεία και τους δημόσιους φορείς θα μπορούσε να δημιουργήσει περισσότερες θεματικές ενότητες, θυμίζοντας τη μορφή παλαιότερων εκθέσεων.
Τέλος, η διατήρηση ενός προσιτού εισιτηρίου, σε συνδυασμό με ειδικές τιμές για φοιτητές, ανέργους και άλλες κοινωνικές ομάδες, θα μπορούσε να καταστήσει την Έκθεση ακόμη πιο προσιτή στο κοινό και να ενισχύσει περαιτέρω την επισκεψιμότητά της.
[1] Πηγή: https://www.facebook.com/theopiniongr/videos/%CF%80%CF%8E%CF%82-%CF%86%CE%AC%CE%BD%CE%B7%CE%BA%CE%B5-%CE%B7-90%CE%AE-%CE%B4%CE%B5%CE%B8-%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%BA%CE%AD%CF%80%CF%84%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-theopinion-theopinionews-%CE%B8%CE%B5%CF%83%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%B7-t/1796601464686839/
