Με το βλέμμα στην πράσινη βιομηχανία…

Γράφει ο Τραϊκούδης Χρήστος. Οικονομολόγος, προϊστάμενος εμπορικού τμήματος Α’ υλών εταιρείας ανακύκλωσης, Msc in politics & economics in S.E and Eastern Europe, UoM

Η μετεξελιγμένη πορεία της ελληνικής μετα-μνημονιακής οικονομίας προς ένα βιώσιμο μέλλον προϋποθέτει τον επαναπροσδιορισμό του παραγωγικού της μοντέλου, με επίκεντρο την πράσινη βιομηχανία και την προσέλκυση ποιοτικών Άμεσων Ξένων Επενδύσεων (ΑΞΕ). Η Ελλάδα, παρά τις πρόσφατες επιτυχίες στην προσέλκυση κεφαλαίων με το 2025 να καταγράφει ρεκόρ 12,86 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε ΑΞΕ οφείλει να μετουσιώσει αυτές τις ροές σε μακροπρόθεσμη εγχώρια προστιθέμενη αξία. 

Η Δημιουργία Εγχώριων Επιχειρηματικών Clusters

Η στρατηγική δεν πρέπει να περιορίζεται μόνον στην υποδοχή κεφαλαίων, αλλά στη δημιουργία ισχυρών clusters με ελληνική ιθαγένεια. Αυτά τα οικοσυστήματα εγχώριων επιχειρήσεων θα λειτουργούν υποστηρικτικά στην κύρια παραγωγή, διασφαλίζοντας ότι η τεχνογνωσία και τα κέρδη παραμένουν στην τοπική οικονομία.

Η σύνδεση της βιομηχανίας με την ακαδημαϊκή κοινότητα είναι απαραίτητα συνθήκη. Η έρευνα των πανεπιστημίων πρέπει να τροφοδοτεί άμεσα τη γραμμή παραγωγής, ενώ οι κρατικοί φορείς οφείλουν να ενσωματώνουν στις πολιτικές τους επιστημονικές μελέτες που αφορούν τη βελτίωση των όρων λειτουργίας και την αξιοποίηση των πρώτων υλών.

Το «Παράδοξο» της Αυτοκινητοβιομηχανίας

Είναι οξύμωρο το γεγονός ότι μια χώρα με στρατηγική γεωγραφική θέση, εκτεταμένη ακτογραμμή και πλήρες μέλος της ΟΝΕ, παραμένει μια από τις ελάχιστες στην Ευρωζώνη χωρίς εργοστάσιο συναρμολόγησης οχημάτων ή παραγωγής εξαρτημάτων. Η τρέχουσα αγορά παραγωγής οχημάτων στην Ελλάδα είναι εξαιρετικά περιορισμένη.

Η ιστορική εμπειρία των «λουκέτων» σε εμβληματικά εργοστάσια αυτοκινήτων και ελαστικών στο παρελθόν διδάσκει ότι οι παθογένειες παραμένουν:

  • Υψηλό ενεργειακό κόστος: Ένας ανασταλτικός παράγοντας που η πράσινη μετάβαση καλείται να επιλύσει.
  • Γραφειοκρατικές αγκυλώσεις: Αν και οι νέοι νόμοι (π.χ. Ν. 5202/2025) επιταχύνουν τις διαδικασίες για στρατηγικές επενδύσεις, οι δομικές καθυστερήσεις στην εφαρμογή παραμένουν πρόκληση. 
  • Έλλειψη σταθερού φορολογικού πλαισίου: Παρά τις πρόσφατες βελτιώσεις στα κίνητρα εταιρικού μετασχηματισμού, το φορολογικό πλαίσιο κινείται ως παράλληλη ιστορία με τα δομικά προβλήματα του εθνικού κράτους . 

Τεχνολογία και Νομοθεσία ως καταλύτες

Η τεχνολογία και η αυστηρή εφαρμογή της ευρωπαϊκής νομοθεσίας μπορούν να αλλάξουν το κλίμα. Η υιοθέτηση της Τεχνητής Νοημοσύνης και της ψηφιοποίησης στη βιομηχανική παραγωγή, τομείς που πλέον υπόκεινται σε ειδικό έλεγχο επενδύσεων στη χώρα, εγγυώνται την ασφάλεια και την αποδοτικότητα. 

Κοινωνική και Πολιτική Ωρίμανση

Η υγιής βιομηχανία δρα ως καταλύτης για βαθύτερες αλλαγές. Απαιτεί μια κοινωνία και ένα πολιτικό σύστημα που βασίζεται στις πράξεις και όχι σε ασαφείς υποσχέσεις. Η επιλογή των εκπροσώπων μας δεν μπορεί να στηρίζεται πλέον σε κριτήρια εθνότητας, καταγωγής ή τηλεοπτικής εμφάνισης.

Η απομάκρυνση από την κουλτούρα που έφερε τα μνημόνια απαιτεί:

  1. Γνώση: Τεχνοκρατική προσέγγιση στα προβλήματα.
  2. Βούληση: Τολμηρές αποφάσεις κόντρα σε κατεστημένα συμφέροντα.
  3. Όραμα: Μια Ελλάδα που δεν είναι απλώς τουριστικός προορισμός, αλλά ένας σύγχρονος, πράσινος παραγωγικός κόμβος.

Ο εποικοδομητικός διάλογος, βασισμένος στην επιστήμη και σε τεκμήρια, είναι ο μόνος δρόμος για να μετατραπεί η Ελλάδα σε ένα πρότυπο βιώσιμης ανάπτυξης.