«Η Ταξιδεύτρα δεν αναζητά έναν προορισμό για τον εαυτό της. Γίνεται φορέας της ελπίδας των άλλων, αποδεικνύοντας πως ακόμη και τα ξεφτισμένα όνειρα μπορούν να ξαναγεννηθούν»
Τι έχεις στο σάκο
που είναι ανέμελα ριγμένος στους ώμους σου;
Ξεφτισμένα όνειρα ανθρώπων
που δεν πρόλαβαν να τα ζήσουν
γιατί ξεστράτισαν
και παγιδεύτηκαν στους λαβύρινθούς τους.
Γυρνάν ολημερίς στ’ αδιέξοδα,
το βράδυ φωλιάζουν στις φωλιές τους.
Ταξιδεύτρα,
και πού πας εσύ τα όνειρα
έτσι ξυπόλητη με κουρελιασμένα ρούχα;
Τα πάω στο τρίστρατο των Αετών
να τα σκορπίσω πέρα στα κορφοβούνια
κι ένας αητός, χρυσαετός
να τα υψώσει ως ψηλά στ’ αστέρια.
Να γίνουν ασημιά βροχή
να πέσουνε ξανά στη Γη,
μήπως και βρουν γόνιμη γωνιά
για να καρπίσουνε ξανά.
Ταξιδεύτρα,
γιατί φοράς κουρελιασμένα ρούχα;
Γιατί έντυσα την Ψυχή
με τη λαμπρή της φορεσιά,
αυτή που ο χρόνος ποτέ δεν τη ξεφτά!
Δεν νοιάστηκα για όλα όσα περνάνε
και σβήνουν στη στερνή Αυγή,
χωρίς τα σημάδια τους ν’ αφήνουν
στη χρυσή βίβλο που λέγεται Ζωή!
Μαρία Ταπακτσόγλου-Μπούλη
Ποιητική συλλογή «Βροχή Περσείδων», 2018 Εκδόσεις Αγγελάκη
Σχολιασμός
Η «Ταξιδεύτρα» είναι μια ποιητική αλληγορία για την ανιδιοτελή προσφορά, την πνευματική ελευθερία και την αθανασία των ονείρων.
Μια ξυπόλητη γυναίκα, ντυμένη με κουρέλια, περιπλανιέται μεταφέροντας στον σάκο της τα ανεκπλήρωτα όνειρα των ανθρώπων. Δεν επιδιώκει να τα οικειοποιηθεί, αλλά να τα παραδώσει στους αετούς, για να τα υψώσουν στα αστέρια και να επιστρέψουν στη Γη ως ασημένια βροχή, αναζητώντας μια νέα ευκαιρία να καρπίσουν.
Η εξωτερική της φτώχεια αντιπαραβάλλεται με τον ανεξάντλητο πλούτο της Ψυχής. Η «στερνή Αυγή» συμβολίζει το τέλος της επίγειας διαδρομής, ενώ η χρυσή βίβλος της Ζωής υπενθυμίζει ότι η αληθινή αξία της ύπαρξης βρίσκεται στα ουσιαστικά ίχνη που αφήνουμε πίσω μας.
THE WAYFARER
What do you carry in the sack
so carelessly slung across your shoulders?
Frayed dreams of people
who never had the chance to live them,
for they had lost their way
and become trapped in their own labyrinths.
All day they wander through dead ends,
at night they retreat into their nests.
Wayfarer,
where are you taking those dreams,
barefoot and dressed in tattered clothes?
I take them to the crossroads of the Eagles,
to scatter them across the mountain peaks,
so that an eagle, a golden eagle,
may lift them high among the stars.
Let them turn into silver rain
and fall once more upon the Earth,
perhaps to find a fertile corner
where they may bear fruit again.
Wayfarer,
why do you wear such tattered clothes?
Because I have clothed the Soul
in its radiant attire,
which time can never fray!
I cared nothing for all those things that pass
and fade at the final Dawn,
without leaving their traces
in the golden book called Life!
Maria Tapaktsoglou-Bouli
From the poetry collection “Rain of Perseids” (2018) Angelakis Editions
Commentary
“The Wayfarer” is a poetic allegory of selfless giving, spiritual freedom, and the enduring life of dreams.
A barefoot woman, dressed in rags, wanders through the world carrying the unfulfilled dreams of others. She does not wish to possess them, but to entrust them to the eagles, who will lift them to the stars, allowing them to return to Earth as silver rain in search of fertile ground where they may flourish once more.
Her outward poverty stands in striking contrast to the inexhaustible richness of her Soul. The “final Dawn” symbolizes the end of earthly life, while the golden book of Life reminds us that the true value of existence lies in the meaningful traces we leave behind.
The Wayfarer seeks no destination for herself. She becomes a bearer of hope for others, revealing that even the most fragile, forgotten dreams may be born again.
Ένα μικρό ταξίδι στον κόσμο της ποίησής μου…
https://mariatapaktsogloubouli.wordpress.com/
Αγαπημένοι μου φίλοι,
Με χαρά μοιράζομαι μαζί σας τον προσωπικό μου ιστότοπο, έναν χώρο όπου συναντιούνται οι ποιητικές μου συλλογές, οι αγγλικές μεταφράσεις επιλεγμένων ποιημάτων, η μελοποιημένη ποίηση και αγαπημένες στιγμές από τη λογοτεχνική μου διαδρομή.
Ένα παράθυρο ανοιχτό στη σκέψη, στο συναίσθημα και στην επικοινωνία.
Σας προσκαλώ να τον περιηγηθείτε και να μοιραστούμε ένα ακόμη ταξίδι μέσα από τις λέξεις…
Με αγάπη,
Μαρία Ταπακτσόγλου-Μπούλη
A Little Journey into the World of My Poetry… https://mariatapaktsogloubouli.wordpress.com/
Dear friends,
It is with great joy that I share my personal website with you—a space where my poetry collections, English translations of selected poems, poetry set to music, and cherished moments from my literary journey come together.
A window open to thought, emotion, and human connection.
I warmly invite you to explore it and join me on yet another journey through the world of words…
With love,
Maria Tapaktsoglou-Bouli
