Μετάφραση: Εύα Πετροπούλου Λιανού
Πάντα φοβόμουν μην σε χάσω,
Αλλά είσαι απλά ένας φίλος,
και αγαπώ έναν άλλον.
Το σενάριο επαναλαμβάνεται –
Και πονάει η ψυχή
να λέει συνέχεια
αντίο.
Και ο χωρισμός κάνει κομμάτια την καρδιά,
Τα συλλέγω σαν μπάλωμα.
Φοβόμουν ότι θα πέθαινες από λαχτάρα,
Και κόλλησα το τσιρότο εκεί που ήταν ο πόνος σου.
Χιονοθύελλα μεσα στον Μάρτη
Όταν ο vyugi ήταν ο κύριος της ψυχής,
Σαν ένα αδέξιο αστέρι χωρίς κάρτες,
Έψαχνα έναν τρόπο να αποφύγω τον χωρισμό.
Οι λύπες σου ήταν σαν αποτυχία
Στο απύθμενο χώρο, μαύρο και απρόσωπο.
Τους πέταξα ένα ηλιακό μέταλλο,
Για να μην ακούει η ψυχή σου τις κραυγές.
Μα όσο κι αν καρφιτσώνεις την αυγή
Στα σύννεφα αίματος με μια χρυσή καρφίτσα,
Δεν παίρνεις τον πόνο σου από την καρδιά
Και δεν μπορείς να σβήσεις τον πόνο με ένα μαλακό σφουγγάρι.
Και εδώ στεκόμαστε σε διαφορετικές ακτές,
Εκεί που ο χρόνος θολώνει τους ρούνους μας.
Και μεταξύ μας σε σπασμένες ώρες
Τα φεγγάρια έχουν παγώσει
Έμειναν ορφανά.
@Oksana Σκάι Ζούκοβα
Oksana Zhukova
