“ORDINO” Έργα της Λυδίας Λουδοβίκου στο ΚΘΒΕ από την ΕΠΙΜΟΝΗ ΤΕΧΝΗ

«Τα έργα μου ενσωματώνουν μια αρχετυπική ενέργεια, και έχουν δημιουργηθεί με βάση τα πρότυπα και τις προδιαγραφές των θεατρικών δρώμενων»

Ποια ήταν η αρχική ιδέα ή πρόσκληση που σάς κίνησε το ενδιαφέρον σε αυτή την παρουσίαση του έργου σας στο ΚΘΒΕ; H αρχαία Τέχνη του Θεάτρου, κρύβει μέσα της ένα μυστήριο και μια δύναμη που σε ωθεί να πράξεις και σε παρασέρνει στη δίνη της. Κάθε προσωπικό σημείο 0 του εαυτού, παίρνει σάρκα και οστά σε μια θεατρική παράσταση. Κάθε πάθος, κάθε ευχή και επιθυμία, κάθε κάθαρση και «τσαλάκωμα», κάθε «τα πάντα της ανθρώπινης ύπαρξης». Αυτό ακριβώς λοιπόν είναι που με γοήτευσε στην πρόσκληση αυτή.

Ποιο προσωπικό στοιχείο ή συναίσθημα βάλατε σε αυτό το έργο; Η έκθεση φιλοξενεί δυο ζωγραφικά μου έργα. Το «Εντοπίζοντας την περιφερόμενη Εστία» και η «Προετοιμασία του δείπνου». Στο πρώτο έργο, έχω δοκιμάσει, μέσω προσωποποιήσεων και συμβολισμών να αποδώσω το «αγκάθι» της σύγχρονης και παντοτινής κοινωνίας μας για την ανάγκη μιας στέγης. Είναι άραγε μια μόνιμη στέγη; Είναι πλωτή; Πόσο χώρο καταλαμβάνει; Είναι τροχοκινούμενη; Ο μύθος της Εστίας αποδοσμένος στο έργο μου με τη μορφή μιας γυναίκας αραχνοΰφαντης και γλυκιάς, μαζί με το σκύλο της, χτυπάει το καμπανάκι με μεγάλη προσοχή και νωχελικότητα, και ζητάει στον θεατή να εστιάσει στις έννοιες της θαλπωρής, της ζεστασιάς και της συντροφικότητας και της πιστότητας, της εμπιστοσύνης αλλά και της ξενιτιάς.
Το δεύτερο έργο, η προετοιμασία του δείπνου, με πολύ κωμικό και αθώο- σχεδόν παιδικό τρόπο, παρουσιάζει ένα στρωμένο τραπέζι με μια γουρουνοκεφαλή. Ένα σετ μαχαιροπίρουνα μάλλον μεταλλικά, ίσως και πλαστικά, ένα βάζο με κρίνα, μια λευκή μάσκα θεάτρου, και ένα αστυνομικό αυτοκινητάκι, στοιχεία ανήσυχα, ζωηρά και νοηματικά ισχυρά, όπου βρίσκονται τώρα σε παύση από τα καθήκοντά τους, αναμένουν την διαδικασία της πέψης. Είναι η ώρα όπου το δείπνο έχει σερβιριστεί και ο κάθε ένας μας είναι προσκαλεσμένος, απαλλοτριωμένος και απογυμνωμένος από κάθε τι που τον κάνει αυτό που είναι. Μια μικρή αγωνία πλανάται στον αέρα, καθώς όλα είναι εκεί τη μια στιγμή, την άλλη όχι.

Πώς επηρεάστηκε το έργο σας από τον συγκεκριμένο χώρο (θεατρικός χώρος, ροή κοινού κ.ά.) και πώς προσαρμόστηκε η παρουσίασή του σε αυτό το πλαίσιο; Τα έργα μου ενσωματώνουν μια αρχετυπική ενέργεια, και έχουν δημιουργηθεί με βάση τα πρότυπα και τις προδιαγραφές των θεατρικών δρώμενων. Η σκηνική παρουσία των ηθοποιών, τα σκηνικά, τα φώτα, τα κοστούμια και μια ιδιάζουσα διάθεση των ηθοποιών αιωρούνται μυστηριακά και δυναμικά στις συνθέσεις μου. Ανθρώπινη παρουσία, χρώματα, φαγητό και φυτά και αντικείμενα και ζώα, όλα συνομιλούν με τους θεατές και μεταξύ τους, πλάθουν μια ιστορία και την αφηγούνται.

Τι αντίδραση περιμένατε από το κοινό προς το έργο; Υπήρξε κάτι που σάς εξέπληξε στη σχέση θεατή/έργου; Ο θεατής σε κάθε έκθεση, πόσο μάλλον στην συγκεκριμένη, περιπλανιέται με την ελπίδα να αφουγκραστεί το οικείο και το ανοίκειο. Ο θεατής ρωτάει, ενδιαφέρεται και συμπεριλαμβάνει τον εαυτό του και τον φέρνει στο φως ρωτώντας ή σιωπώντας, και γίνεται μέρος της έκθεσης, ως το ψωμί της έκθεσης. Συμβαίνει κάτι σαν τα happenings της δεκαετίας του ’60. Ο θεατής αναρωτιέται: Είναι άραγε θεατής της έκθεσης ή μιας παράστασης του θεάτρου;

Πώς βλέπετε την εμπειρία αυτή να επηρεάζει τη μελλοντική σας δουλειά; Υπάρχουν επόμενα βήματα ή νέες ιδέες που προέκυψαν από τη συμμετοχή στην ΕΠΙΜΟΝΗ ΤΕΧΝΗ; Τα έργα μου συνδέθηκαν για τους σκοπούς της έκθεσης με το θεατρικό έργο «ζ,η,θ, ο Ξένος» του Μιχαήλ Μαρμαρινού. Πραγματεύονται τις έννοιες της φιλοξενίας, της κοινωνικότητας, του προσωπείου και του ανθρώπινου πάθους γενικότερα. Η Επίμονη Τέχνη ως ομάδα και ολότητα ενδιαφέρεται να πραγματοποιεί εκθέσεις με πηγαία συναισθήματα και χαρακτηριστικά. Η ζωγραφική, το θέατρο, η ζωή, ο θάνατος, ο γάμος, η γέννα, και άλλα πολλά αποτελούν γενικότερα, αλλά και για εμένα προσωπικά και βιωματικά πηγές έμπνευσης, και θα επιχειρήσω να τα μεταφράσω αλλά και απλοποιήσω, στο μέλλον στους καμβάδες μου.

ΛΥΔΙΑ ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΥ – ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΣ

H Λυδία Λουδοβίκου γεννημένη στη Θεσσαλονίκη το 1996, μεγάλωσε στο Βόλο και τώρα ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη. Είναι Εικαστικός – απόφοιτη της σχολής Εικαστικών Τεχνών και Επιστημών Της Τέχνης από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων το 2021. Διαθέτει σεμινάρια εξειδίκευσης στην τέχνη για μικρά παιδιά, είναι κάτοχος σεμιναρίων Art Therapy για παιδιά και εφήβους, Ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης, σκηνογραφίας και ενδυματολογίας, ενώ διδάσκει ως Εκπαιδευτικός Εικαστικών Μαθημάτων.

Κύριες δραστηριότητές της αποτελούν η ζωγραφική, η φωτογραφία, η περφόρμανς και η κατασκευή κουστουμιών και σκηνικών-εγκαταστάσεων. Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας και της Ένωσης Εκπαιδευτικών Εικαστικών Μαθημάτων. Ζωγραφίζει και εκθέτει τα έργα της σε Ελλάδα και εξωτερικό, στην 23η Biennale Σύγχρονης Τέχνης, Φλωρεντία 2021, σε Εκθέσεις στη Holly Art Gallery και στο «Δωμάτιο art space» στην Αθήνα το 2025, ενώ έχει βραβευθεί σε αρκετούς Διεθνείς διαγωνισμούς Σύγχρονης Τέχνης στο εξωτερικό. Τέλος συμμετέχει, με έργο των μαθητών της, σε δράσεις και διαγωνισμούς.

Email: [email protected]

Instagram: www.instagram.com/lydialoudovikou/

Αστέριος Πελτέκης: “Ordino” για εμάς τους ηθοποιούς είναι μία λέξη συνυφασμένη με τη ζωή και την καθημερινότητά μας… Θυμάμαι σαν νέος ηθοποιός έμπαινα από την πίσω πλευρά του ΚΘΒΕ και αυτό που αντίκρυσε πρώτο – μετά τον φύλακα – όπως και όλοι οι υπόλοιποι ηθοποιοί ήτανε το ordino μας! Οι διανομές των έργων που ελλείψει ηλεκτρονικών μέσων μαθαίναμε μόνον εκεί αλλά και τις ώρες που έχουμε πρόβα. Αυτή ήτανε μία, ας το πούμε, ιδιαίτερη τελετουργία η οποία μας προετοίμαζε να “εκτεθούμε” στο κοινό του θεάτρου ως ηθοποιοί… Χαίρομαι για την εμπνευσμένη από τον αμιγώς θεατρικό όρο συνεργασία με την ΕΠΙΜΟΝΗ ΤΕΧΝΗ και τη συνάντησή με έργα άλλων Τεχνών, υπό τη σκέπη της ονομασίας του, στο θέατρό μας δηλαδή το θέατρό σας, το ΚΘΒΕ.

Ένα εικαστικό project με την Επίμονη Τέχνη, που ξεκίνησε τη δική του πορεία. Στην είσοδο & στο φουαγιέ της κεντρικής σκηνής της ΕΜΣ Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος

Στο πρότζεκτ με τίτλο ORDINO από την ΕΠΙΜΟΝΗ ΤΕΧΝΗ το έργο συνοδεύεται από κείμενο καλλιτέχνη που αναφέρεται στη σύνδεση του εικαστικού του έργου με κάποιο έργο θεατρικό το οποίο ανέβηκε μέσα στα 65 χρόνια παραστάσεων ΚΘΒΕ…

Ο τίτλος παραπέμπει στη θεατρική έννοια του “ORDINO” όπως ορίζεται στο ελληνικό θεατρικό πλαίσιο, αναφέρεται στη σειρά εμφάνισης ηχογράφησης και γενικά προγράμματος, σειράς των ηθοποιών επί σκηνής, πριν ξεκινήσει η παράσταση… μια στιγμή που καλεί κάθε performer με το όνομά του, δημιουργώντας ένταση προσμονής και συλλογικής ταύτισης.
Ordino ως Θεατρική πρόσκληση για ritualistic κλήση που μετατρέπει το χάος της προετοιμασίας σε αρμονική δομή,
ενώντας σώματα, φωνές και θεατές σε έναν παλλόμενο οργανισμό, ιδανικό για την Επίμονη Τέχνη Epimoni Techni ,
όπου η Τέχνη Επιμένει να υλοποιηθεί παρά τις δυσκολίες…

Το “ordino” γίνεται εικαστικός πίνακας σε στάση αναμονής, συμβολίζοντας την Επίμονη μεταμόρφωση του καλλιτέχνη από αόρατο σε παρόν…

Η Επίμονη προετοιμασία της Τέχνης γίνεται τελετουργία αφού γίνεται σύνδεση με Επίμονη Τέχνη Ordino: Αόρατα Γίνονται Ορατά. Η τέχνη που επιμένει να φανεί, σαν ονόματα που καίγονται στο φως της σκηνής.

ORDINO
ΕΠΙΜΟΝΗ ΤΕΧΝΗ Επίμονη Τέχνη Epimoni Techni
Ίδρυση Έμπνευση Επιμέλεια
Χρύσα Μπαρζόκα

ΚΘΒΕ:
Καλλιτεχνικός διευθυντής
Αστέριος Πελτέκης

Αυθεντικά πρωτότυπα έργα στην διάθεση των θεατών αφιερωμένα στα 65 χρόνια παρουσίας ΚΘΒΕ

Παρουσιάζονται έργα των συνΕπίμονων δημιουργών.