Θανάσης Καφενταράκης: «Το θέατρο δεν είναι μαγικό φίλτρο που λύνει προβλήματα»

Συνέντευξη στο δημοσιογράφο Θάνο Ξάνθο

Ο ταλαντούχος ηθοποιός Θανάσης Καφενταράκης μιλάει για την παράσταση «Ο δράκος μέσα μου» της Παρασκευής Ανεβλαβή. Σχολιάζει τον ρόλο του, αλλά και τις κοινωνικές πτυχές του έργου.

Ποιο ήταν το έναυσμα που σε ώθησε να πεις ναι σε αυτό το έργο;

Αυτό που με τράβηξε ήταν η πρόκληση να μπω στο μυαλό ενός ανθρώπου που η κοινωνία έχει ήδη χαρακτηρίσει ως “τέρας”. Δεν με ενδιέφερε να τον δικαιολογήσω, αλλά να καταλάβω τι μπορεί να οδηγήσει έναν άνθρωπο εκεί.

Σύστησε μου τον ρόλο σου.

Υποδύομαι έναν άνθρωπο που βρίσκεται στο όριο. Έναν άνθρωπο που οδηγήθηκε εκεί μέσα από μια σειρά εμπειριών και επιλογών. Δεν έχει ένα πρόσωπο. Αλλάζει, μεταμορφώνεται και κάποιες στιγμές γίνεται τρομακτικά οικείος.

Υπάρχουν στοιχεία του ρόλου σε εσένα, που σε βοήθησαν να τον προσεγγίσεις;

Θα ήταν ψέμα να πω ότι δεν βρήκα τίποτα κοινό. Όχι στις πράξεις αλλά στην ένταση, στον θυμό και στην ανάγκη να ξεσπάσεις. Το πιο τρομακτικό δεν ήταν να βρω διαφορές… αλλά ομοιότητες.

Η παράσταση έχει μηνύματα ηθικά αλλά και κοινωνικά. Πες μας κάποια από αυτά.

Ηθικά όλοι οι άνθρωποι σκεφτόμαστε ενδόμυχα πράγματα τα οποία είναι πιο κοντά στο ζωώδες, στο ένστικτο, γιατί είμαστε ενστικτώδεις όντα. Αυτό το πράγμα δημιουργεί κάποιους φραγμούς, κάποια όρια, κάποιες απόψεις, τα οποία δίνουν τη δομή και τη συμπεριφορά σε όλες τις εκφάνσεις που κινείται ένας άνθρωπος.

Ποιος ο λόγος που αποφάσισες να γίνεις ηθοποιός;

Νομίζω ότι ξεκίνησε από την ανάγκη μου, να εκφραστώ.

Τι σημαίνει για σένα θέατρο και πόσο σε αλλάζει σαν άνθρωπο;

Το θέατρο είναι μια συνεχής διαδικασία ανακάλυψης. Κάθε ρόλος σε φέρνει αντιμέτωπο με πλευρές του εαυτού σου που ίσως δεν ήξερες καν ότι υπάρχουν. Παρ’ όλα αυτά, δεν είναι ψυχανάλυση. Είναι μια δουλειά. Μια δουλειά που σου ανοίγει ερωτήματα, αλλά η ουσιαστική αλλαγή έρχεται μόνο με προσωπική προσπάθεια. Το θέατρο δεν είναι μαγικό φίλτρο που λύνει τα προβλήματα με ένα εισιτήριο. Απλώς, μας προκαλεί να ψάξουμε, να φωτίσουμε τις γωνίες μας και να αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι.

Τι απωθημένα επαγγελματικά έχεις;

Πολλά! Δεν ξέρω από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω, αλλά είμαι ευτυχισμένος!

Είναι η τέχνη κινητήριος δύναμη για μετατόπιση σκέψης ή και μυαλών μιας κοινωνίας;

Μπορεί να λειτουργεί ως μοχλός για τη σκέψη και την αλλαγή. Ουσιαστικά, η τέχνη μπορεί να μεταφέρει ιδέες, να προκαλέσει συναισθήματα και να κάνει τους ανθρώπους να δουν τον κόσμο με διαφορετικό τρόπο. Οπότε, θα έλεγα ότι είναι και κινητήριος δύναμη και μέσο για να μετακινηθεί η σκέψη και η συνείδηση.