Γράφει ο Τραϊκούδης Χρήστος. Οικονομολόγος, προϊστάμενος εμπορικού τμήματος Α’ υλών εταιρείας ανακύκλωσης, Msc in politics & economics in S.E and Eastern Europe, UoM
Η νέα χρονιά βρίσκει την Ελλάδα αντιμέτωπη με κρίσιμες προκλήσεις σε πολλά ζητήματα αλλά και σημαντικές ευκαιρίες. Μία από τις πιο καθοριστικές είναι η ουσιαστική ψηφιοποίηση της δημόσιας διοίκησης. Η ψηφιοποίηση δεν αφορά μόνο τη βελτίωση οικονομικών δεικτών ή τον περιορισμό της σκιώδους οικονομίας, αλλά και τη δυνατότητα του κράτους να στηρίζει πραγματικά τις πραγματικά οικονομικά ευάλωτες ομάδες, με διαφάνεια, ταχύτητα και δικαιοσύνη.
Παράλληλα, είναι αναγκαία η εφαρμογή αυτοματοποιημένων ελέγχων χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση, ιδιαίτερα σε υπηρεσίες όπου στο παρελθόν ουκ ολίγες φορές καταγράφηκαν παρανομίες και σκάνδαλα. Στόχος πρέπει να είναι η πρόληψη των προβλημάτων και όχι η εκ των υστέρων θέσπιση νέων νόμων που απλώς δημιουργούν την ψευδαίσθηση μιας προσωρινής «θεραπείας». Εδώ αναδεικνύεται η θετική πλευρά της τεχνητής νοημοσύνης ως εργαλείο διαφάνειας, πρόληψης και θεσμικής θωράκισης, ειδικά σε κράτη όπου οι πολίτες επιθυμούν πραγματικά τη μακροχρόνια αλλαγή και ανάπτυξη.
Ωστόσο, υπάρχει και η άλλη όψη. Σε μια Ελλάδα που δυσκολεύεται να αποκοπεί από τα σκοτεινά σημάδια της ιστορίας της, η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να μην αποδώσει τα ίδια αποτελέσματα όπως σε χώρες με ισχυρούς θεσμούς, ώριμες συλλογικές αποφάσεις και μακροπρόθεσμο στρατηγικό σχεδιασμό. Η τεχνολογία από μόνη της δεν αρκεί απαιτείται πολιτική βούληση, κοινωνική ωριμότητα και εμπιστοσύνη στους θεσμούς. Κυρίως κοινωνική ωριμότητα κλείνοντας την παράγραφο.
Εξίσου σημαντική είναι η επένδυση σε δημόσιους χώρους όπως πάρκα, ασφαλτοστρώσεις και αναβάθμιση της εικόνας των βιομηχανικών ζωνών. Η ποιότητα του αστικού και εργασιακού περιβάλλοντος επηρεάζει άμεσα την καθημερινότητα των πολιτών αλλά και την οικονομική δραστηριότητα. Παράλληλα, η σωστή αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και ο καθοριστικός ρόλος των πανεπιστημίων μπορούν να συμβάλουν στην αναχαίτιση του brain drain, προσφέροντας προοπτικές και κίνητρα στους νέους επιστήμονες να παραμείνουν και να δημιουργήσουν στη χώρα.
Τέλος, ο πιο καθοριστικός παράγοντας παραμένει η παιδεία. Εκεί θα έπρεπε να εστιάσουμε με συνέπεια και επιμονή, ακόμη κι αν αυτό έρχεται σε σύγκρουση με όσους προτιμούν μια κοινωνία ημιμαθών πολιτών. Η επένδυση στη γνώση, στην κριτική σκέψη και στη συλλογική ευθύνη αποτελεί τη βάση για κάθε ουσιαστική αλλαγή και για ένα καλύτερο μέλλον. Φόβος για κάποιους η βελτίωση της κοινωνικής παιδείας των πολιτών, αχτίδα ελπίδας για άλλους.
Τέλος, σε ένα διαρκώς ευμετάβλητο γεωπολιτικό περιβάλλον, η σοβαρότητα και η αξιοπιστία ενός κράτους δεν αποτελούν πολυτέλεια αλλά αναγκαιότητα. Η επιτάχυνση των αλλαγών κρίνεται απολύτως απαραίτητη, όσο επίπονη κι αν είναι για όσους είχαν «βολευτεί» μέσα στο χάος και τη στασιμότητα. Για χώρες όπως η Ελλάδα, η εξωτερική πολιτική παίζει αναμφίβολα καθοριστικό ρόλο όμως εξίσου σημαντική είναι η εσωτερική ηρεμία, η θεσμική σταθερότητα και η έμπρακτη απόδειξη ότι βελτιωνόμαστε ως κράτος και ως κοινωνία. Η εικόνα προς τα έξω δεν διαμορφώνεται μόνο από διπλωματικές κινήσεις, αλλά και από το κατά πόσο μια χώρα δείχνει ότι μπορεί να οργανωθεί, να εξελιχθεί και να λειτουργήσει με συνέπεια. Αυτό οφείλει να γίνει απολύτως κατανοητό από όλους.
Είμαστε σε καλό δρόμο μεν αλλά πρέπει να γίνουν πολλά ακόμη δε με πιο γρήγορους ρυθμούς.
Καλή χρονιά σε όλους σας με υγεία, φώς στη σκέψη σας, ευτυχία και ευδοκίμηση στις προσπάθειες σας .
