Επιμέλεια: Εύα Πετροπούλου Λιανού
Τη νύχτα διαδέχεται το πρωί.
Το καλοκαίρι φέρνει μια βροχή.
Ψάχνω το δάσος, στη βρεγμένη άσφαλτο, τη χαμένη ελπίδα στην ομίχλη του χρόνου. Άβολα ρούχα κουβαλάω, γυμνός στη βροχή πεθύμησα αναρρίχηση.
Νιώθω την ανάγκη για επικοινωνία με τους θεούς.
Με παρασύρει ο καιρός και νιώθω ότι με σκεπάζει ο ουρανός.
Μια μαγεία ονειρεμένη με κλέβει.
Η γλώσσα του στόματος δεν έχει νόημα•
η αίσθηση έχει τον λόγο.
Το μήνυμα βρεγμένο διαβάζεται.
Φεύγω γρήγορα πριν σταματήσει η μπόρα και η σκέψη…
