«Η μεγαλύτερη πρόκλησή μου είναι να παραμένω ειλικρινής τόσο απέναντι στον εαυτό μου όσο και απέναντι σε όσους παρατηρούν τα έργα μου»
Πώς και πότε αρχίσατε να αφοσιώνεστε συστηματικά στην τέχνη;
Η ζωγραφική υπήρχε πάντοτε στην ψυχή μου, όμως μόλις μετά το 2015 άρχισε να καταλαμβάνει μια σημαντική θέση στη ζωή μου. Τότε πραγματοποίησα και την πρώτη μου ατομική έκθεση. Από εκείνη τη στιγμή, η ζωγραφική έγινε μια καθημερινή δημιουργική πειθαρχία. Είχα τη χαρά να εκθέσω έργα μου στην Οσάκα, στη Γερουσία της Ρουμανίας, στο Μουσείο του Ρουμάνου Αγρότη, καθώς και σε διάφορες γκαλερί στο Ιάσιο. Η Έκθεση Φιλίας Ρουμανίας–Ελλάδας, που πραγματοποιήθηκε στο Ιάσιο τον Ιούνιο του τρέχοντος έτους, με πρωτοβουλία της καλλιτέχνιδας κυρίας Maria Loumpourdi από την Ελλάδα και με συντονίστρια για τη Ρουμανία την καλλιτέχνιδα Marinela Rusu, αποτέλεσε για μένα μια ξεχωριστή στιγμή· ήταν σαν μια γέφυρα ψυχής ανάμεσα στις δύο φίλες χώρες.
Σε ποιο καλλιτεχνικό ρεύμα ή κίνημα θα εντάσσατε τα έργα σας;
Χωρίς να επιθυμώ να εντάξω την τέχνη μου σε κάποιο συγκεκριμένο καλλιτεχνικό ρεύμα, θα έλεγα ότι ζωγραφίζω αυτό που αισθάνομαι, ακριβώς όπως το αισθάνομαι, σε κάθε δημιουργική στιγμή. Παρ’ όλα αυτά, θεωρώ ότι εκφράζομαι περισσότερο μέσα από τον εξπρεσιονισμό, γιατί εκεί το συναίσθημα βρίσκεται πάντα στο προσκήνιο. Μου αρέσει να αποτυπώνω τη ζωή όπως είναι: από καθημερινές σκηνές μέχρι εκείνες τις γωνιές του τοπίου που μοιάζουν μυστηριώδεις και σε κάνουν να σταματήσεις και να αναρωτηθείς τι κρύβεται εκεί.
Από πού αντλείτε την έμπνευσή σας;
Η έμπνευσή μου προέρχεται από την καθημερινή ζωή και από τα συναισθήματα που βιώνω κάθε στιγμή. Δεν αναζητώ περίπλοκα θέματα· με εμπνέει ο άνθρωπος μέσα στη φυσική του δραστηριότητα, καθώς και οι τόποι που κρύβουν μέσα τους μια ανείπωτη ιστορία.
Υπάρχουν προσωπικότητες ή άλλοι καλλιτέχνες που έχουν επηρεάσει τη δημιουργία σας;
Πέρα από τους μεγάλους κλασικούς και σύγχρονους ζωγράφους, από τους οποίους πάντα μπορεί κανείς να μάθει κάτι, θα έλεγα ότι με συγκινούν ιδιαίτερα οι σύγχρονοι καλλιτέχνες που δημιουργούν με ειλικρίνεια, εκείνοι που καταφέρνουν να αποτυπώσουν στον καμβά το καθαρό συναίσθημα, χωρίς να εγκλωβίζονται σε περίπλοκους τεχνικούς κανόνες. Αν ένας πίνακας κατορθώνει να σε κάνει να νιώσεις κάτι, τότε είναι βέβαιο ότι ο δημιουργός του θα ασκήσει επιρροή πάνω σου.
Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που έχετε θέσει στον εαυτό σας ως καλλιτέχνιδα;
Η μεγαλύτερη πρόκλησή μου είναι να παραμένω ειλικρινής τόσο απέναντι στον εαυτό μου όσο και απέναντι σε όσους παρατηρούν τα έργα μου. Θέλω ο θεατής να αισθάνεται ακριβώς την ψυχική κατάσταση που βίωνα τη στιγμή που άγγιξα τον καμβά με το πινέλο μου, χωρίς κανένα φίλτρο.
Πόσο εκτιμάται η τέχνη στην Ελλάδα σήμερα και ποιον ρόλο καλείται να διαδραματίσει στον δημόσιο χώρο;
Η Ελλάδα είναι μια χώρα όπου η τέχνη είναι παρούσα παντού και βιώνεται με ιδιαίτερο πάθος. Πιστεύω ότι η τέχνη πρέπει να βγει έξω από τα μουσεία και να βρεθεί στον δημόσιο χώρο, να εξανθρωπίζει τα μέρη από τα οποία περνάμε καθημερινά και να λειτουργεί σαν μια ανάσα φρέσκου αέρα για κάθε άνθρωπο που τη συναντά.
Ποια είναι τα σχέδιά σας για το μέλλον;
Θέλω να συνεχίσω να πειραματίζομαι, να μαθαίνω νέες τεχνικές και, φυσικά, να παρουσιάζω τα έργα μου σε όσο το δυνατόν περισσότερους φίλους της τέχνης, μέσα από εκθέσεις που μας φέρνουν πιο κοντά μέσω της ομορφιάς. Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την ευκαιρία που μου δώσατε να εκθέσω τα έργα μου μαζί με Έλληνες καλλιτέχνες και, βεβαίως, για τη δυνατότητα να παρουσιάσω την καλλιτεχνική μου πορεία μέσα από αυτή τη συνέντευξη.
Είναι μεγάλη τιμή για μένα να είμαι μέλος του ART GENESIS – Κέντρου Τέχνης και Πολιτισμού, ενός οργανισμού που διακρίνεται για την εξαιρετική του δράση στον χώρο της τέχνης και για τις υψηλού επιπέδου διοργανώσεις του.
Ευχαριστώ θερμά τον Σπύρο Κατσίκη και τη Μαργαρίτα Ντονικιάν, ιδρυτές του ART GENESIS, για την ευκαιρία και την πλατφόρμα που μου προσφέρουν ώστε να παρουσιάζω το έργο μου.
