Υπάρχουν καλλιτέχνες που εκθέτουν και καλλιτέχνες που ανοίγουν δρόμους. Η Μαρίνα Μέρα ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Είναι η πρώτη εικαστικός που εισέρχεται στο Εικονικό Κέντρο Τεχνών και Επιστημών – ΕΚΤΕ (www.vcas.gr) — ένα πρωτοποριακό εγχείρημα του Βασίλη Θρεψιάδη, που οραματίστηκε από το 2001 έναν ψηφιακό κόσμο όπου η τέχνη απελευθερώνεται από γεωγραφικά σύνορα, ωράρια και εισιτήρια. Σήμερα εκείνο το όραμα είναι πραγματικότητα: 21 γκαλερί με θεατρικά σκηνικά που αγκαλιάζουν κάθε έργο, προσβάσιμες από οποιονδήποτε, οπουδήποτε στον κόσμο.
Και η Μαρίνα Μέρα από την ομάδα της Art Way, είναι η πρώτη που ανοίγει τη δική της πόρτα σε αυτόν τον κόσμο. Τη συναντήσαμε και της ζητήσαμε να μας μιλήσει για την πορεία της, τη φιλοσοφία της δουλειάς της και αυτή την πρωτόγνωρη εμπειρία.
Ξεκινώντας από την αρχή: πώς ξεκίνησε η σχέση σας με την εικαστική τέχνη; Ήταν κάτι που ήρθε ξαφνικά ή μια διαδρομή που χτιζόταν σιγά-σιγά;
Πάντα φλερτάρα με την ζωγραφική, όμως ήρθε κάποια στιγμή στην ζωή μου που λόγο οικονομικής δυσχέρειας επιχείρησα να δημιουργήσω τον πρώτο μου πίνακα. Ήταν αντιγραφή Πικασο. Προς. μεγάλη μου έκπληξη ο πίνακας βγήκε πιστό αντίγραφο. Έτσι σιγά σιγά ξεκίνησα να ζωγραφίσω ξανά με μεγάλο ενθουσιασμό.
Υπήρξε κάποια στιγμή-σταθμός στην πορεία σας — ένα έργο, μια έκθεση, μια συνάντηση — που σας άλλαξε κάτι θεμελιακά στον τρόπο που δημιουργείτε;
Μέσω κοινών φίλων γνώρισα μια γκαλερίστα την κα. Κατερίνα Μαρούλη η οποία είδε τα έργα μου , της άρεσαν και έλαβα μέρος πρώτη φορά σε μια ομαδική έκθεση στην Τζιά. Την επόμενη χρονιά έκανα στην ίδια γκαλερί την πρώτη μου ατομική έκθεση. Παράλληλα έκανα μαθήματα ζωγραφικής με δάσκαλο τον Γιώργο Σερκόφσκι που δυστυχώς δεν ζει πια και θεωρώ ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη μου. Μαθήματα συνεχίζω ακόμα με την κα. Μπέττυ Καρουσση.
Το ανθρώπινο πρόσωπο και η γυναικεία φιγούρα επιστρέφουν ξανά και ξανά στο έργο σας. Τι είναι αυτό που σας τραβά στο πρόσωπο ως ζωγραφική πρόκληση; Τι μπορεί να πει ένα πρόσωπο που δεν μπορεί να πει τίποτε άλλο;
Η πρόκληση στην γυναικεια φιγούρα είναι η γοητεία της αρμονίας.
Σε αρκετά από τα έργα σας χρησιμοποιείτε τεχνική διπλής έκθεσης — πρόσωπα που συγχωνεύονται με άλογα, με θάλασσες, με φύση. Από πού πηγάζει αυτή η ανάγκη να βάλετε δύο κόσμους στο ίδιο πλαίσιο; Τι αναζητάτε στη σύγκρουση ή στη σύνθεσή τους;
Στην σύνθεση τους διότι μου αρέσει η ειρηνική συνύπαρξη με την φύση.
Υπάρχουν έργα όπου η φιγούρα κυριολεκτικά διαλύεται — σπάει σε κομμάτια, χάνει τη συνοχή της. Πώς συνδέεται αυτή η εικόνα με αυτό που θέλετε να πείτε; Είναι απώλεια, ή μήπως είναι απελευθέρωση;
Εξαρτάται από την ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρίσκομαι κάθε φορά. Στην ζωή υπάρχουν οι απώλειες ,αλλά όσο εξελίσσομαι αισθάνομαι ότι απελευθερώνομαι.
Η παλέτα σας αλλάζει δραματικά από έργο σε έργο — άλλοτε φλεγμένα κόκκινα και πορτοκαλί, άλλοτε ψυχρά γκρι και τιρκουάζ, άλλοτε παιχνιδιάρικα ροζ. Πώς επιλέγετε το χρώμα; Ξεκινά από το συναίσθημα, ή το συναίσθημα ακολουθεί το χρώμα;
Όπως σας είπα προηγουμένως εξαρτάται από την ψυχολογία μου.Έτσι θα έλεγα ότι το χρώμα ακολουθεί το συναίσθημα.
Πώς θα περιγράφατε τον κόσμο που χτίζετε μέσα από τους πίνακές σας; Ποια είναι η «κεντρική ιδέα» που επιστρέφει ξανά και ξανά στο έργο σας, ακόμα κι όταν το θέμα αλλάζει;
Η ομορφιά και η αρμονία γιατί ονειρεύομαι ένα κόσμο με αισθητική και στυλ.
Το Εικονικό Κέντρο Τεχνών και Επιστημών έχει ένα πολύ συγκεκριμένο φιλοσοφικό υπόβαθρο. Νιώσατε ότι ταιριάζει με τον τρόπο που εσείς αντιλαμβάνεστε τη σχέση έργου και χώρου;
Ενθουσιάστηκα , η αλήθεια είναι ότι μου έδωσε λύση στην προβολή των έργων μου. Είναι ένας σύγχρονος τρόπος έκθεσης χωρίς όρια.
Είστε η πρώτη εικαστικός που εκθέτει στο ΕΚΤΕ. Τι σημαίνει αυτό για εσάς — νιώθετε κάποιο βάρος της «πρωτιάς» ή μάλλον μια ελευθερία, επειδή δεν υπάρχει προηγούμενο να συγκριθείτε;
Σε μια πρωτοποριακή ιδέα βεβαίως και χαίρομαι πολύ που είμαι η πρώτη καιελπιζω να ακολουθήσουν και πολλοί άλλοι αξιολογότεροι από μένα , έτσι ώστε η ιδέα αυτή να έχει μεγάλη αποδοχή και επιτυχία.
Το ΕΚΤΕ επιτρέπει σε κάποιον από ένα απομακρυσμένο χωριό ή από το εξωτερικό να σταθεί μπροστά στο έργο σας εξίσου εύκολα με κάποιον στο κέντρο της Αθήνας. Πώς αλλάζει αυτό τη σχέση σας με το κοινό; Σκέφτεστε διαφορετικά τον «θεατή» σας τώρα;
Αυτή είναι η επιτυχία της ιδέας σας με την υλοποίηση της εικονικής γκαλερί που κάνει την τέχνη προσβάσιμη στο κοινό προσφέροντας πολιτισμό χωρίς περιορισμούς χρόνου, τόπου, χρήματος με βιωματική εικονική επίσκεψη.
Ποιο είναι το επόμενο βήμα στη δουλειά σας; Υπάρχει κάτι που ετοιμάζετε και που — έστω με μια γεύση — μπορείτε να μας αποκαλύψετε;
Μια πετυχημένη παρουσία μου στην έκθεση θα μου δώσει την ώθηση να ασχοληθώ με πάθος και ενθουσιασμό να συνεχίσω αυτό που τόσο μου αρέσει και απολαμβάνω. Όσο για την έμπνευση αυτή έρχεται μέσα από δυνατά συναισθήματα και η ενδεχόμενη αποδοχή από το κοινό θα αποτελέσει ισχυρό κίνητρο για εμένα.
Η έκθεση της Μαρίνας Μέρα στο Εικονικό Κέντρο Τεχνών και Επιστημών (ΕΚΤΕ) είναι ανοιχτή για όλους, ελεύθερα. Μπορείτε να την επισκεφθείτε οποιαδήποτε στιγμή, από οπουδήποτε στον κόσμο, στον σύνδεσμο:
www.vcas.gr/mera
