Φανή Πλάκα: «Η τέχνη έχει νόημα όταν μπορεί να αποτελέσει γέφυρα. Να φέρει ανθρώπους κοντά, να ανοίξει μια συζήτηση, να δώσει ορατότητα και κυρίως, να στηρίξει έμπρακτα εκεί που υπάρχει ανάγκη»

«Η PREMIERA είναι μια σύγχρονη, και ταυτόχρονα διαχρονική μπορώ να πω, κωμωδία που διαδραματίζεται στο Δερβένι Θεσσαλονίκης, μέσα στο νυχτερινό κέντρο «MOONLIGHT», με έξυπνες “μεταφορές” και στη δεκαετία του ’80»

Ποια είναι η καλλιτεχνική σας πορεία στο θέατρο, οι σπουδές σας και ποιοι οι στόχοι σας ως ηθοποιός;

Η καλλιτεχνική μου διαδρομή στο θέατρο ξεκίνησε σε μια ηλικία μικρότερη, κάπου ανάμεσα στα 20 και τα 30, ως μια συνειδητή ανάγκη έκφρασης και αναζήτησης. Η πρώτη μου ουσιαστική επαφή έγινε μέσα από τις ομάδες του Αχιλέα Ψαλτόπουλου, μια εμπειρία που λειτούργησε καθοριστικά για τη σχέση μου με το θέατρο. Έκτοτε, λόγω επαγγελματικών και οικογενειακών υποχρεώσεων διατηρούσα ανά διαστήματα επαφές με θεατρικά εργαστήρια. Τα τελευταία πέντε χρόνια ωστόσο, μπορώ να πω πως ‘’επέστρεψα’’, καθώς η παρουσία μου είναι συνεχής στο εργαστήριο θεάτρου Thespians, στη θεατρική ομάδα Θέατρο του Άλλοτε και στη θεατρική ομάδα Μαλιά Κουβάρια. Με τα Μαλιά Κουβάρια συμμετέχω για τρίτη φορά στην PREMIERA, με το Θέατρο του Άλλοτε έχω συμμετάσχει στις παραστάσεις Οι Μάγισσες του Βάρντε, Ερωφίλη, ενώ συμμετέχω και στην παράσταση Φάουστ που θα ανέβει τον Φεβρουάριο.

Οι σπουδές μου έχουν ως βασικό άξονα τα οικονομικά, με μεταπτυχιακή κατεύθυνση στο μάρκετινγκ και την επικοινωνία, ενώ στη συνέχεια ακολούθησαν εξειδικεύσεις στο digital marketing και την εκπαίδευση ενηλίκων. Παρότι κινούνται σε έναν διαφορετικό, φαινομενικά, χώρο από το θέατρο, για μένα η κοινή τους βάση είναι η επικοινωνία και η βαθύτερη κατανόηση του ανθρώπου. Η ενασχόλησή μου με την επικοινωνία, τις ανάγκες, τα κίνητρα και τις συμπεριφορές των ανθρώπων λειτούργησε συμπληρωματικά με το θέατρο, το οποίο αποτελεί έναν κατεξοχήν χώρο συνάντησης, ακρόασης και ανταλλαγής. Με αυτόν τον τρόπο, οι σπουδές και η θεατρική μου πορεία νιώθω πως δεν κινούνται παράλληλα, αλλά τροφοδoτούν και συμπληρώνουν η μία την άλλη.

Στόχος μου ως ηθοποιός είναι, πρωτίστως, να παραμένω ενεργή και παρούσα στη θεατρική πράξη, συμμετέχοντας σε παραστάσεις που με εξελίσσουν όχι μόνο καλλιτεχνικά αλλά και ως άνθρωπο. Με ενδιαφέρουν οι ρόλοι που με φέρνουν αντιμέτωπη με συμπεριφορές, στάσεις και εσωτερικούς κόσμους που δεν μου είναι αυτονόητοι, ρόλοι που με προκαλούν να αναμετρηθώ με ερωτήματα που ίσως δεν είχα ποτέ θέσει η ίδια στον εαυτό μου. Αυτή η διαδικασία προβληματισμού και αναζήτησης σε υποκριτικό, νοητικό και συναισθηματικό επίπεδο, είναι για μένα ο πυρήνας της θεατρικής εμπειρίας. Ρόλοι που διεγείρουν τη σκέψη, ανοίγουν νέες οπτικές και λειτουργούν ως αφορμή για συνεχή εξέλιξη είναι εκείνοι που δίνουν νόημα στη διαδρομή μου στο θέατρο.

Μιλήστε μας για την “PREMIERA” και το ρόλο σας στην παράσταση.

Η PREMIERA είναι μια σύγχρονη, και ταυτόχρονα διαχρονική μπορώ να πω, κωμωδία που διαδραματίζεται στο Δερβένι Θεσσαλονίκης, μέσα στο νυχτερινό κέντρο «MOONLIGHT», με έξυπνες “μεταφορές” και στη δεκαετία του ’80. Μια έκρηξη το 1986 και μια διαθήκη σχεδόν 40 χρόνια μετά αναγκάζουν τρεις οικογένειες καλλιτεχνών, με διαφορετικά είδη μουσικής και έντονες διαφωνίες, να συνεργαστούν για να στηθεί μια πρεμιέρα και να κληρονομήσουν το μαγαζί, με τα απρόοπτα στις πρόβες να διαδέχονται το ένα το άλλο.

Εγώ υποδύομαι τη Φωφώ, μια γνωστή μάνατζερ καλλιτεχνών που, βάσει της διαθήκης, βρίσκεται σχεδόν “εγκλωβισμένη” στην οργάνωση της πρεμιέρας, παρότι δεν το θέλει καθόλου. Ένα παλιό «χρωστούμενο» προς τον ιδιοκτήτη του κέντρου την επιστρέφει τώρα εκεί, σαν μία υποχρέωση που πρέπει να βγει. Αντιμετωπίζει τους κληρονόμους με έντονο σνομπισμό, τους θεωρεί αποτυχημένους, ενώ παράλληλα προσπαθεί να επιβάλει την τάξη για να στηθεί επιτέλους ένα πρόγραμμα της προκοπής. Και αυτή η μόνιμη αντίστασή της σε όλο αυτό… της βγάζει αρκετό… εκνευρισμό και νεύρα!

Οι παραστάσεις έχουν και φιλανθρωπικό χαρακτήρα, για την στήριξη του φιλανθρωπικού οργανισμού “A Ball for All” και τον Σύλλογο Γονέων ατόμων με τύφλωση και πρόσθετες αναπηρίες “Συζωή”. Ποια είναι η γνώμη σας ως καλλιτέχνης για την κοινωνική προσφορά;

Για εμένα, η τέχνη έχει νόημα όταν μπορεί να αποτελέσει γέφυρα. Να φέρει ανθρώπους κοντά, να ανοίξει μια συζήτηση, να δώσει ορατότητα και κυρίως, να στηρίξει έμπρακτα εκεί που υπάρχει ανάγκη. Η κοινωνική προσφορά λειτουργεί για εμένα ως μία παράλληλη δράση της τέχνης. Κι ως άνθρωπος, πιστεύω βαθιά ότι έχουμε ευθύνη να κοιτάμε γύρω μας κι όχι μόνο τον εαυτό μας.

Τα «Μαλλιά Κουβάρια» είναι μία ομάδα που ιδρύθηκε εξαρχής με αυτόν τον σκοπό: να δίνει πίσω στο κοινωνικό σύνολο, κάτι που στηρίζει με σταθερότητα όλα αυτά τα χρόνια. Είναι μεγάλη η χαρά μας που οι παραστάσεις μας στηρίζουν φέτος οργανισμούς όπως το A Ball for All και τον σύλλογο Συζωή, γιατί έτσι η σκηνή γίνεται κάτι παραπάνω από ψυχαγωγία τόσο για εμάς που συμμετέχουμε, όσο και για τους θεατές. Γίνεται πράξη αγάπης και αλληλεγγύης.

Ποιο μήνυμα θα θέλατε να στείλετε μέσα απο το ρόλο σας στην “PREMIERA”;

Μέσα από τη «PREMIERA» και τον ρόλο μου, αυτό που θα ήθελα να μείνει είναι πως πίσω από το γέλιο υπάρχει κάτι πολύ γνώριμο. Στην καθημερινότητα, στη δουλειά, στις σχέσεις μας, συχνά καλούμαστε να συνεργαστούμε με ανθρώπους εντελώς διαφορετικούς από εμάς, επειδή ένα κοινό ζητούμενο μάς φέρνει κοντά. Κι εκεί φαίνεται η δύναμη της συνεργασίας!
Και στο τέλος της ημέρας ή της παράστασης, το μήνυμα που στέλνει ο ρόλος μου είναι ένα: η συνεργασία. Γιατί ακόμη κι όταν ξεκινά με τριβές, όταν υπάρχει κοινός σκοπός, κοινό όραμα ή απλώς αγάπη γι’ αυτό που δημιουργείται, τότε οι διαφορές μπαίνουν στην άκρη και η συνεργασία μπορεί να κάνει… θαύματα!

Περιγράψτε μας τη συνεργασία σας με το μη κερδοσκοπικό σωματείο «ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΘΕΑΤΡΟΥ ΜΑΛΛΙΑ ΚΟΥΒΑΡΙΑ».

Η συνεργασία μου με το μη κερδοσκοπικό σωματείο «Μαλλιά Κουβάρια» είναι πραγματικά άψογη και νιώθω τεράστια ευγνωμοσύνη που συμμετέχω για 3η φορά στη συγκεκριμένη παράσταση. Ξέρετε, τις ομάδες τις φτιάχνουν οι άνθρωποι. Κι εδώ μιλάμε για μία συγκέντρωση όχι μόνο πολλών και ταλαντούχων ανθρώπων, αλλά για μία συγκέντρωση ανθρώπων με αξίες, ποιότητα χαρακτήρα, επαγγελματισμό και με κοινό στοιχείο την προσφορά και τη διάθεση να δίνουμε πίσω στο κοινωνικό σύνολο. Όταν μια ομάδα μοιράζεται τον ίδιο σκοπό και το ίδιο όραμα, η συνεργασία γίνεται όχι απλώς εύκολη, αλλά βαθιά δημιουργική και ουσιαστική. Αναμφίβολα, από τις πιο όμορφες συνεργασίες της ζωής μου!

polismagazino.gr