Δημοσθένης Δαββέτας: «αυτή τη στιγμή ειδικά η Ευρώπη βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι»

Η Ευρώπη αντιμετωπίζει κρίση;
Ζω πολύ καιρό στην Γαλλία , το Παρισι όπου διδάσκω. Ταυτόχρονα είμαι σε συνεχή ταξίδια για διαλέξεις που με προσκαλούν διαφορετικά πανεπιστήμια διεθνως. Γνωρίζω από τα μέσα την Ευρωπαϊκή κατάσταση. Την γνωρίζω καλά και βιωματικά και θεωρητικα . Αυτήν την στιγμή ειδικά η Ευρώπη βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι . Αναζητά μια νέα ταυτότητα , ένα νέο πρόσI ωπο. Παραδοσιακές αξίες μάχονται με διεθνιστικές. Η Ιστορική συνείδηση των Ευρωπαίων αντιστέκεται στην ισοπεδωτική μπουλντόζα των διεθνιστών που θέλουν μέσα από την παγκοσμιοποίηση να καταργήσουν έθνη , σύνορα, θρησκείες , παραδόσεις, πολιτιστικές μνήμες κλπ . Δεν μπορώ να μην δώσω την μάχη μου ως γνωστής των Ευρωπαϊκών πραγμάτων . Δηλώνω παρών στον αγώνα για μια Ευρώπη Δημοκρατικη , δίκαιη κι ανταγωνιστική. Μια Ευρώπη που ναχει ζωντανή την ιστορική της μνήμη κι όχι ναναι πολιτισμικα κι ιστορικά αμνημων υπηρετώντας μόνο την Τεχνικη και την Τεχνολογια. Η επόμενη προσπάθεια μου , επιτύχω η όχι σ’αυτες τις ευρωεκλογές θάναι οι εθνικές.
Με ποια κριτήρια επιλέξατε την Ενωση Κεντρώων για τις ευρωεκλογές;
Ο Βασίλης Λεβεντης κι η Ένωση Κεντρώων, εχουν κρατήσει μια τίμια πολιτική στάση μακριά από διαπλοκές κι οικονομικά σκάνδαλα. Επίσης έχουν κρατήσει από την αρχή μια ξεκάθαρη ταση στο θέμα των Σκοπίων. Αυτά τα στοιχεία αν τα συνδυάσετε με το ότι πιστεύω στην απλή αναλογική ( είναι θέμα Δημοκρατίας ) κι ακόμη ότι θέλουν μια συναινετική πολιτική ειδικά σε εθνικά θέματα η ζητήματα κρίσης , μια συναιναιτικη πολιτική  γενικώς που να υπηρετεί την πατρίδα πάνω απ’ολα , μπορείτε να κατανοήσετε τι με οδήγησε στο να κατέβω στις ευρωεκλογές με την Ένωση κεντρώων. Δε έχω πίσω μου κομματικό στρατό ούτε επιχειρηματιες να με στηρίζουν . Θέλω να δώσω την μάχη μου αξιοκρατικά με βάση τις ιδέες μου και τις αξίες κι όχι με βάση το αν ανήκω η όχι στην α η β ομάδα επιρροής όπως γίνεται σε μεγάλα κόμματα όπως είναι η ΝΔ.

Στα » μικρά κόμματα» όπως ήδη ανέφερα, η δυσκολία βρίσκεται στο ότι δεν έχεις ισχυρό κομματικό στρατό να σε στηρίζει κι οι πολιτικες ίντριγκες παίζουν μικρότερο ρόλο απ’οτι στα μεγάλα. Συνεπώς ότι κανεις είναι κυρίως βασισμένο στις δικες σου κατά βάσην δυναμεις και λιγότερο στις κομματικες φραξιες που συχνά υποκρύπτουν και οικονομικες επιδράσεις  από ισχυρά χρηματιστικά κέντρα επιρροης. Άρα πρέπει να στηριχτείς κυρίως στην προσωπικότητα σου , στις αξίες σου, στην πολιτική σου οξυδέρκεια , στην τύχη σου και βέβαια στις ευρηματικές σου στρατηγικές. Αν μπορείς να το κανεις είναι καλό. Σ’αντιθετη περίπτωση υπάρχουν αντικειμενικές δυσκολίες και πάνω απ’ολα ξέρεις ότι έχεις λιγότερους ψηφοφόρους σ’αριθμο . Εμένα όμως αυτή η εμπειρία μ’ενα » μικρό κόμμα» με γοητεύει γιατί είναι μια πρόκληση στην φαντασία , στις αντοχές μου , στην πολιτική μου ευρηματικότητα και ακόμα στην γενική δημιουργική μου προσπάθεια. Είναι μια ως τώρα γοητευτική εμπειρία . Ένα δυνατό με σκαμπανεβάσματα πολιτικό ταξίδι. Μ’αρεσει που παίρνω το ρίσκο να πέσω στην πολιτική αρένα μόνος απέναντι σε «θηρία» ( παραταξιακά και οικονομικά) των μεγάλων συμβατικών και συχνά διαπλεκόμενων κομμάτων.

Ποια είναι η «εικόνα» της Ελλάδας στα μάτια των Γάλλων;

Η Ελλάδα για τους Γάλλους αλλά και για τους Ευρωπαίους έχει διπλή εικόνα . Από την μια είναι η εικόνα της αρχαιότητας . Αυτή είναι γραμμένη στο υποσυνείδητο τους . Είναι η «καταγωγή «τους ,το αρχετυπικό υους πρότυπο. Αυτή την εικόνα την λατρεύουν τόσο ώστε να τους ενοχλεί η δεύτερη εικόνα : αυτή της σημερινής Ελλάδας με τις οικονομικές της δυσκολίες , την ανοργανωσιά της , την ελλειψη ισχυρών θεσμών , την Ελλάδα της κρίσης. Παρά τις γκρίνιες όμως η πρώτη εικόνα , αυτή της Αρχαίας Ελλάδας υπερισχύει της δυσανασχέτηση τους και τους  κάνει να βοηθούν την άλλη εικόνα , την σύγχρονη Ελλάδα. Έστω και με γκριμάτσες δυσφορίας μας αγαπούν και μας βοηθούν.

Ποια είναι η πολιτική κατάσταση σήμερα στην Ευρώπη;

Η Ευρώπη είναι κομμένη στα δυο . Από την μια πλευρά οι » προοδευτικές » δυνάμεις , που όμως έχουν συμμαχήσει με την παγκοσμιοποίηση και τ’ανοιχτς σύνορα της κι από την άλλη οι δυνάμεις της ενεργους πολιτιστικης μνήμης που δεν θέλει να δεχτεί το τέλος των Παραδόσεων , της Ιστορίας και της θρησκειας . Οι δυο πλευρές μάχονται σκληρά , ανελέητα. Κι η μάχη τους θα συνεχιστεί . Μια σύνθεση των δυο πλευρών θαταν το καλύτερο αποτέλεσμα για την δημιουργία μιας νέας Ευρώπης που να συνδυάζει ιστορική συνείδηση και καινοτομική επιθυμία και διάθεση υλοποίησης της.

Πόσο αναγκαίος είναι ο Γαλλογερμανικός Άξονας;

«Ο Γαλλογερμανικός άξονας είναι αναγκαίος για την δομική εξέλιξη της νέας Ευρώπης . Είναι δυο δυνατές χώρες που μπορούν να στηρίξουν οποιαδήποτε ανάγκη της ΕΕ. Όμως δεν είναι όλα ροδινα . Υπάρχει φανερά και σιωπηλά μια διαχρονική γαλλογερμανική αντίθεση για το ποιος θάναι το αφεντικό . Η κρίση βοήθησε πολύ την Γερμανία σε οικονομικά θέματα λόγω της πολιτικής της λιτότητας . Ακολούθησαν την οικονομική φιλοσοφία του Σουμπετερ κι όχι του Κευνες. Δηλαδή ακολούθησαν αντίστοιχα την θεωρία της δημιουργικης καταστροφής κι όχι την θεωρία της κρατικης ενισχυσης προς τους αδυναμους. Ο Σουμπετερ , αυτος ο σπουδαιος κατά  τ’αλλα Γερμανοαυστριακος οικονομολογος , θέλει να πέσει το βάρος  στην καινοτομία και παραγωγή προϊόντων που εύκολα καταστρέφονται κι έτσι ωθούν τους καταναλωτες στο ν’αγοραζουν συνέχεια τις νεες τους μορφες . Οπως είναι τα κινητά που καθε χρόνο σχεδόν αλλάζουν κι εσυ ξοδευεις νέα ποσά για να τ’αγορασεις . Που παει να πει : καινοτομούμε και καταναλώνουμε διαρκως . Έτσι υπάρχει Ανάπτυξη . Αυτό πέτυχε  στους Γερμανούς γιατί έχουν πιο ευέλικτο κρατος από τους Γάλλους οι οποίοι έχουν ένα δύσκαμπτο συχνά  δημόσιο . Τα πράγματα όμως σήμερα αλλάζουν . Περνάμε στην επανάσταση του άυλου η στη Τετάρτη βιομηχανική ρομποτική επανάσταση . Μπαίνουμε στη κυριαρχία της εποχής της ηλεκτρικής βιομηχανίας .Ολα είναι πια αυτοματοποιημένα κι ηλεκτρικά , μέχρι και τ’αυτοκινητα  που βγαίνουν τώρα στην αγορά .  Κι εδώ οι Γάλλοι είναι προς το παρόν μπροστά από τους Γερμανους . Στην » ηλεκτρική» μάχη έχουν μπει αποφασιστικά Αμερικανοι και Κινέζοι . Πράγμα που σημαίνει ότι η ως τώρα οικονομική κυριαρχία των Γερμανων δοκιμαζεται σκληρά . Η Γαλλία καραδοκεί για ναχει πάλι τον πρώτο ρόλο . Όμως προς το παρόν και πάντα στα πλαίσια της Ενωμένης Ευρώπης ο γαλλογερμανικός άξονας παραμένει θεμέλιο της ΕΕ.

Ο άξονας αυτος είναι το αντίβαρο απέναντι στην απειλή και τς προβλήματα που μπορεί να φέρει το Brexit. Ισως περισσότερο από ποτε η έξοδος της Βρετανιας ( το αν και ποτε παραμένουν ακόμη σκοτεινά ) ωθει στην ανάγκη ενός περισσότεροι από ποτε σταθερού γαλλογερμανικού ακόμα για το καλό  της Ενωμένης Ευρώπης. Όσο για το ίδιο το Brexit οι απόψεις διίστανται : άλλοι πιστεύουν ότι η Βρετανία θα χάσει κι άλλοι ότι θα κερδίσει . Εγώ πιστεύω ότι και τα δυο θα συμβούν . Γιατί είναι Μια ισχυρη βιομηχανική χώρα μ’αντιληψη ηγετική κι αυτό θα την κάνει ναβρει ισχυρούς οικονομικούς συμμάχους παντού . Ας μην ξεχνάμε δε ότι η συμμαχια της με την Αμερική  είναι ζωτικού ενδιαφέροντος κι από τις δυο πλευρες. Κι είναι συμφερον τους να  την δυναμώσουν . Παντως ως τώρα το Brexit όλο κι αναβάλλεται .

Εάν εκλεγείτε πώς σκέφτεστε να δράσετε στο ευρωκοινοβούλιο;

Εάν εκλεγώ φιλοδοξώ να δράσω πολύ για την Ευρώπη μέσω Ελλάδας. Θέλω να συμβάλλω ώστε η Ελλάδα ναναι πρωταγωνιστής κι όχι ουραγός στην Ευρωπαϊκή εξέλιξη . Υπάρχουν για παράδειγμα κονδύλια για τον πολιτισμό που μπορούν ν’αξιοποιηθουν και δεν αξιοποιήθηκαν ως τώρα . Ο Πολιτισμος δεν είμαι μόνο πολιτιστικές δράσεις είναι και θέσεις εργασίας κι Ανάπτυξη . Είναι και Περιβαλλον κι οικολογία , είναι ενέργεια κι Αισθητική. Δεν υπάρχει οικονομία ισχυρη με προοπτική δίχως ναχει συνοδοιπόρο της τον Πολιτισμό . Θέλω να εκμεταλλευτώ τα αρχαία μας ώστε να γίνουν φεστιβάλ , δράσεις , μουσεία κλπ που θαχουν ανοιχτό διάλογο με τις σύγχρονες εξελίξεις στην Τέχνη .Τ’αρχαια μπορούν να γίνουν ενας εξυπνος μοχλος ελξης προς ΕΕ και τους θεσμους της , ώστε ν’απελευθερωθουν κονδύλια που θα βοηθήσουν στην αλλαγή της συγχρονης εικονας της Ελλαδας. Ταυτοχρονα θέλω να συνδυάσω πολιτισμό με ιστορία και τουρισμό . Τουριστικές δομές σε πολιτιστικά κι ιστορικά διάσημους στην χώρα μας τόπους

Μπορούν να γίνουν κέντρα διάδρασης με αλλες χώρες με κοινές η όχι πολιτιστικές ριζες . Πολλοί τουρίστες θα μπορούσαν να επισκεφθούν ενα πάρκο συγχρονης γλυπτικής για παράδειγμα στην Ολυμπία όπου ταυτόχρονα θα επισκέπτονταν και τους αρχαιολογικούς χώρους. Υπάρχουν πολλές δυνατότητες σύμπραξης τουρισμού , πολιτισμού , οικολογίας -περιβάλλον και ενέργειας . Κι όλα αυτά βοηθούν την οικονομική ανάκαμψη κι ανάπτυξη.