«Η ζωγραφική μου παραμένει πάντοτε συνδεδεμένη με τους συναισθηματικούς άξονες της ανθρώπινης ύπαρξης, μιλώντας είτε για τα συναισθήματα είτε για την ψυχολογία των διαπροσωπικών σχέσεων»
Πώς και πότε αρχίσατε να αφοσιώνεστε συστηματικά στην τέχνη;
Το ενδιαφέρον μου για την τέχνη υπάρχει από τα νεανικά μου χρόνια. Ωστόσο, μετά από δέκα χρόνια διδασκαλίας της Ψυχολογίας στο Εθνικό Πανεπιστήμιο Τεχνών «George Enescu» του Ιασίου, όπου βρέθηκα πολύ κοντά στους καλλιτέχνες και στο έργο τους, συνειδητοποίησα ότι μια παλιά μου επιθυμία μπορούσε να γίνει πραγματικότητα. Πριν από περισσότερα από είκοσι χρόνια φοίτησα στη Σχολή Εικαστικών Τεχνών και Σχεδιασμού και, από τότε, η ζωγραφική που ασκούσα μέχρι εκείνη τη στιγμή απέκτησε έναν ιδιαίτερο σκοπό: να αποτελέσει μέσο προσωπικής έκφρασης και μετάδοσης του δικού μου μηνύματος μέσω της τέχνης. Έκτοτε, η ενασχόλησή μου με την τέχνη έγινε συστηματική και αναπόσπαστο μέρος της ζωής μου.
Σε ποιο καλλιτεχνικό ρεύμα ή κίνημα θα εντάσσατε τα έργα σας;
Τα έργα μου εντάσσονται σαφώς στο ρεύμα του Εξπρεσιονισμού, όπως επισημαίνουν όλοι οι ιστορικοί και κριτικοί τέχνης που έχουν γράψει ή παρουσιάσει το έργο μου. Γνωρίζουμε ότι ο Εξπρεσιονισμός εμφανίστηκε στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, στρέφοντας το ενδιαφέρον στο εσωτερικό σύμπαν του ανθρώπου, στο μωσαϊκό των συναισθηματικών βιωμάτων αλλά και στις βαθύτερες πηγές της δημιουργικότητας, μέσα από την αφηρημένη καλλιτεχνική έκφραση που βασίζεται στον αυθορμητισμό και στην εσωτερική εμπειρία.
Η ζωγραφική μου παραμένει πάντοτε συνδεδεμένη με τους συναισθηματικούς άξονες της ανθρώπινης ύπαρξης, μιλώντας είτε για τα συναισθήματα είτε για την ψυχολογία των διαπροσωπικών σχέσεων. Μπορώ να πω ότι στις εκθέσεις μου στην Ελλάδα παρατηρήθηκε και σχολιάστηκε για πρώτη φορά η σύνδεση ανάμεσα στην ενασχόλησή μου με την ψυχολογία και την καλλιτεχνική μου έκφραση, γεγονός που οδήγησε σε μια νέα ανάγνωση της ζωγραφικής μου.
Από πού αντλείτε την έμπνευσή σας;
Καθώς η δημιουργία μου είναι εξπρεσιονιστική, οι πηγές της έμπνευσής μου προέρχονται πολλές φορές από τα βαθύτερα στρώματα του ψυχισμού, από το υποσυνείδητο και το ασυνείδητο. Εμφανίζονται σε στιγμές χαλάρωσης, περισυλλογής ή διαλογισμού και συχνά συνδέονται με έντονες προσωπικές συναισθηματικές εμπειρίες.
Παράλληλα, δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει ότι η επαφή με άλλα έργα τέχνης, η ευρεία γνώση του χώρου των εικαστικών και μια πλούσια καλλιέργεια αποτελούν συχνά σημαντικές πηγές έμπνευσης.
Υπάρχουν προσωπικότητες ή καλλιτέχνες που επηρέασαν τη δημιουργία σας;
Όπως συμβαίνει με κάθε καλλιτέχνη, υπάρχουν προσωπικότητες των οποίων το έργο άφησε έντονο αποτύπωμα στον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζω την καλλιτεχνική δημιουργία. Για εμένα, το έργο των Καντίνσκι, Μπρακ, Κλιμτ, Βαν Γκογκ και Νταλί αποτελεί διαρκή πηγή έμπνευσης, τόσο ως προς τον συμβολικό τρόπο έκφρασης όσο και ως προς τη χρωματική τους παλέτα. Ανάμεσά τους, όμως, ο Πικάσο υπήρξε εκείνος που με επηρέασε περισσότερο. Θυμάμαι πως, μετά τις επισκέψεις μου στη Μαδρίτη, τη Βαρκελώνη και το Παρίσι, όπου επιδίωξα ιδιαίτερα να γνωρίσω από κοντά τα έργα του μεγάλου δημιουργού, η δύναμη της έμπνευσης που μου χάρισε αυτή η «συνάντηση» γέννησε μια ξεχωριστή περίοδο δημιουργικότητας. Το αποτέλεσμα ήταν η ατομική μου έκθεση του 2018 με τίτλο «Portret Party at Picasso», η οποία γνώρισε ιδιαίτερα θερμή υποδοχή στο Ιάσιο της Ρουμανίας.
Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που έχετε θέσει στον εαυτό σας ως καλλιτέχνιδα;
Πιστεύω ότι η μεγαλύτερη πρόκληση για όλους μας —και όχι μόνο για τους καλλιτέχνες— είναι η γνώση των άλλων αλλά και η αυτογνωσία. Είτε εκφραζόμαστε μέσα από τη λογοτεχνία, τη ζωγραφική, το θέατρο ή τον χορό, η μεγαλύτερη πρόκληση παραμένει η δυνατότητα να αποδώσουμε με αυθεντικότητα τα βάθη της ανθρώπινης ψυχής και της ατομικής και διαπροσωπικής συναισθηματικής εμπειρίας, με τρόπο που να αγγίζει τον αποδέκτη του έργου τέχνης. Μόνο όταν ο θεατής ή ο αποδέκτης λάβει πραγματικά το μήνυμά σου μπορείς να πεις ότι το έργο σου έχει ολοκληρώσει την αποστολή του.
Πόσο εκτιμάται η τέχνη στην Ελλάδα σήμερα και ποιον ρόλο καλείται να διαδραματίσει στον δημόσιο χώρο;
Έχοντας αποκτήσει σημαντική εμπειρία στον χώρο της τέχνης στην Ελλάδα μέσα από ατομικές και ομαδικές εκθέσεις, καθώς και ως μέλος του Συλλόγου Καλλιτεχνών και Τεχνών Πιερίας – Κατερίνης, μπορώ να πω ότι η τέχνη διαδραματίζει έναν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στον σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό. Δεν πρόκειται απλώς για προσωπική εντύπωση, αλλά για μια πραγματικότητα με βαθιές ατομικές και συλλογικές ψυχολογικές προεκτάσεις. Η τέχνη είναι η ανάσα χωρίς την οποία η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να υπάρξει. Άλλωστε, η Ελλάδα ζει και αυτοπροσδιορίζεται μέσα από την τέχνη, αλλά και μέσα από την αρχαία φιλοσοφία και τα αρχιτεκτονικά μνημεία ενός πολιτισμού που αποτέλεσε το θεμέλιο του σύγχρονου ευρωπαϊκού πολιτισμού.
Ποια είναι τα σχέδιά σας για το μέλλον;
Στο μέλλον σκοπεύω να συνεχίσω την καλλιτεχνική μου δραστηριότητα μέσα από τη διοργάνωση ατομικών και ομαδικών εκθέσεων. Η συνεργασία με Έλληνες καλλιτέχνες, τόσο στη Ρουμανία όσο και στην Ελλάδα, είναι ιδιαίτερα γόνιμη και ωφέλιμη, όχι μόνο για τον ρουμανικό αλλά και για τον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Επιθυμούμε να συνεχίσουμε αυτή τη συνεργασία στον χώρο της τέχνης με ανθρώπους του πολιτισμού και καλλιτέχνες από την Ελλάδα.
Είναι μεγάλη τιμή για μένα να είμαι μέλος του ART GENESIS – Κέντρου Τέχνης και Πολιτισμού, ενός οργανισμού που ξεχωρίζει στον χώρο της τέχνης για τις εξαιρετικές δράσεις του και τις άρτια οργανωμένες εκδηλώσεις του.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τον Σπύρο Κατσίκη και τη Μαργαρίτα Ντονικιάν, ιδρυτές του ART GENESIS, για την ευκαιρία και την πλατφόρμα που μου προσφέρουν, ώστε να παρουσιάζω την καλλιτεχνική μου δραστηριότητα.
