Με αφορμή τον Άγιο Βαλεντίνο, ο καλλιτέχνης της pop art kultura παρουσιάζει τη νέα ενότητα έργων «Η Τέχνη στον Έρωτα»: τρισδιάστατες καρδιές σε καμβά όπου η ζωγραφική αποκτά όγκο και υλικότητα.
Η καρδιά μετατρέπεται από ρομαντικό σύμβολο σε προσωπική εμπειρία· μέσα από έντονα χρώματα και στρώσεις αποτυπώνεται ο έρωτας όχι ιδανικά, αλλά ανθρώπινα — ως κάτι που αλλάζει και αφήνει ίχνη.
Ο θεατής δεν καλείται απλώς να δει εικόνες, αλλά να αναγνωρίσει μια δική του ανάμνηση.
Ο καλλιτέχνης σάς προσκαλεί στο Pink Cocktail Party Σάββατο 14 Φεβρουαρίου και ώρα 13:00 – 19:00 στην γκαλερί του.
Ακολουθεί η συνέντευξή του για την νέα του έκθεση.
Η νέα σου ενότητα περιστρέφεται γύρω από τις καρδιές. Γιατί διάλεξες ένα τόσο γνώριμο σύμβολο; Ίσως επειδή είναι το πιο παρεξηγημένο σύμβολο. Όλοι το αναγνωρίζουν, αλλά σχεδόν κανείς δεν το κοιτά πραγματικά. Δεν με ενδιέφερε η ρομαντική καρδιά, αλλά η εμπειρία του έρωτα — κάτι που αλλάζει μορφή, φθείρεται, ξαναγεννιέται. Η καρδιά είναι απλώς η αφορμή για να μιλήσω για αυτό που μένει όταν τελειώνουν οι λέξεις.
Χρησιμοποιείς υλικά πάνω σε καμβά που δεν είναι παραδοσιακά ζωγραφικό. Τι αίσθηση σου δίνει; Μου δίνει απρόβλεπτο.Τα υλικά δεν υπακούν απόλυτα — διογκώνονται, ξεφεύγουν, σχηματίζουν επιφάνειες . Είναι σαν συναίσθημα: νομίζεις ότι το ελέγχεις, αλλά πάντα θα σε προδώσει λίγο.Και έπειτα παρεμβαίνω μετά με τα ακρυλικά, όχι για να τα καλύψω, αλλά για να συνομιλήσω μαζί τους.
Τα έργα μοιάζουν σχεδόν γλυπτικά. Τα αντιμετωπίζεις ως ζωγραφική ή ως αντικείμενα; Κάπου ενδιάμεσα. Με ενδιαφέρει να φεύγει η εικόνα από την επίπεδη επιφάνεια και να αποκτά σώμα. Ο έρωτας δεν είναι ποτέ επίπεδος — έχει βάρος, όγκο, σημάδια. Οπότε η ζωγραφική γίνεται επιφάνεια που μπορείς σχεδόν να αγγίξεις.
Ανήκεις στην pop art kultura, αλλά εδώ το θέμα είναι αρκετά προσωπικό. Πώς συνδέονται; Η pop art για μένα δεν είναι μόνο τα έντονα χρώματα ή η αναγνωρίσιμη εικόνα. Είναι το κοινό βίωμα. Ο έρωτας είναι ίσως το πιο «μαζικό» συναίσθημα — όλοι τον έχουν ζήσει, αλλά κανείς με τον ίδιο τρόπο. Οπότε δουλεύω με κάτι οικείο και προσπαθώ να το κάνω ξανά άγνωστο.
Τα χρώματα είναι έντονα αλλά ταυτόχρονα συχνά «τραυματισμένα». Υπάρχει συνειδητή αντίθεση; Ναι, γιατί ο έρωτας δεν είναι καθαρός. Δεν είναι ροζ ή κόκκινος· είναι στρώματα. Κάτω από τη λάμψη υπάρχει πάντα κάτι που χάθηκε, κάτι που έμεινε, κάτι που αλλάζει. Προσπαθώ να φαίνεται η διαδρομή, όχι μόνο η εικόνα.
Τι θα ήθελες να πάρει μαζί του ο θεατής φεύγοντας από την έκθεση; Να μη δει καρδιές — να θυμηθεί μια δική του. Αν σταθεί λίγο παραπάνω μπροστά σε ένα έργο και αρχίσει να σκέφτεται κάτι προσωπικό, τότε το έργο έχει ολοκληρωθεί έξω από μένα.
Sotirios Art Gallery
Λώρη Μαργαρίτη 6, Λευκός Πύργος, Θεσσαλονίκη
Σάββατο 14 Φεβρουαρίου
13:00 – 19:00
