Η Διατομική έκθεση των Αθανάσιος Πάλλας / Pallas Athanasios και Γιώργος Δρόσος / Yiorgos Drosos με τίτλο –Robin’s flight to Rechthaberei – θα εγκαινιαστεί την Πέμπτη 26/3/2026 απο τις 6-9μμ στο χώρο τέχνης AcroArt projects στη Θεσσαλονίκη.
Επιμέλεια Μαρία Κενανίδου
Υπό τον κοινό τίτλο Robin’s Flight to Rechthaberei, η διμερής έκθεση των Αθανάσιου Πάλλα και Γιώργου Δρόσου, συγκροτεί ένα σύνθετο πεδίο δυνάμεων όπου η εικόνα μετατρέπεται σε μηχανισμό εμπαιγμού της σύγχρονης άσκησης εξουσίας διαρρηγνύοντας τους μηχανισμούς που εγγυώνται την παθητική, καθησυχαστική πρόσληψη της πραγματικότητας, μετατρέποντας τη βία και την ιστορικότητα σε αισθητικά αφομοιώσιμη εμπειρία. Η βία εδώ δεν εμφανίζεται ως εξαίρεση αλλά ως δομική κανονικότητα, όπου η ζωή εκτίθεται ως «γυμνή», ενταγμένη σε ένα συνεχές παιχνίδι επιβολής και εξαίρεσης, όπου η ορατότητα καθορίζει την ίδια τη δυνατότητα ύπαρξης.
Η έκθεση, ως σύνολο, δεν προσφέρει καταφύγιο ούτε βεβαιότητες. Λειτουργεί ως σώμα-καταλύτης με πρόθεση να ανοίξει ρωγμές στη λήθη, εκθέτοντας τη συνενοχή της σιωπής και την πολιτική της ορατότητας. Έργα αιχμηρά και πολιτικά φορτισμένα περιγράφουν πώς η σύγχρονη εξουσία δεν περιορίζεται απλώς στη βιοπολιτική διαχείριση της ζωής, αλλά επεκτείνεται στη διαχείριση του θανάτου: αποφασίζει ποιοι πληθυσμοί μπορούν να ζήσουν και ποιοι είναι εκτεθειμένοι στην καταστροφή. Σε αυτό το πλαίσιο, η «πτήση» του αλλοπρόσαλλου υποκειμένου πάνω στο γλυπτό «βόμβα»; συνιστά ένα είδος idiot act: μια πράξη που δεν είναι απλώς παράλογη, αλλά αποκαλυπτική της ίδιας της λογικής της εξουσίας. Δεν πρόκειται για απόκλιση από το σύστημα, αλλά για την ακραία του συνέπεια, την εικόνα μιας κυριαρχίας που, μέσα από μία αίολη βεβαιότητα και αυθαίρετη, αλαζονική κυριαρχική επιτάχυνση, παράγει ζώνες θανάτου, γεωπολιτικούς χώρους όπου η βία εγκαθίσταται ως κανονικότητα.
Η ειρωνεία του τίτλου Robin’s Flight to Rechthaberei, η επιθετική ανάγκη να έχεις δίκιο (Rechthaberei=αυτοδικαίωση) γίνεται το ιδεολογικό καύσιμο αυτής της νεκροπολιτικής. Κάθε εξουσία που εμπλέκεται στη σύγκρουση νομιμοποιεί τη βία της ως «αναγκαία» ή «δίκαιη», ενώ στην πράξη παράγει εκτεθειμένες ζωές, σύγχρονες μορφές του homo sacer του Giorgio Agamben. Η «πτήση» δεν είναι απλώς ανεξέλεγκτη, είναι κατευθυνόμενη από μια λογική που μετατρέπει την καταστροφή σε αποδεκτό, ακόμη και αναπόφευκτο αποτέλεσμα.
Τα έργα αναδεικνύουν αυτή τη ρήξη: από τη μία, η επιθετική Rechthaberei της εξουσίας, η ανάγκη να έχει πάντα δίκιο, ακόμη και μέσω της βίας— και από την άλλη, η γυμνή ζωή που δεν μπορεί να παρέμβει. Η τραγικότητα δεν συνίσταται στην ίδια τη λογική της κυριαρχίας, αλλά στην κανονικοποίηση της διάκρισης που τη θεμελιώνει: εκεί όπου κάποιοι ανυψώνονται ως φορείς απόφασης, ενώ άλλοι εγκαταλείπονται ως εκτεθειμένη, άφωνη ζωή. Έτσι, η ειρωνική “πτήση” δεν αποτελεί απλώς εικόνα καταστροφής, αλλά τη συμπύκνωση μιας κυριαρχικής άσκησης εξουσίας που παράγει ασυμμετρίες δύναμης και καθιστά τη βία δομική συνθήκη του κόσμου, είναι η συμπύκνωση ενός σύγχρονου πολιτικού παραδείγματος όπου η κυριαρχία και η ευαλωτότητα παράγονται ταυτόχρονα.
Maria Vasiliki Kenanidou art historian & independent curator member of the Hellenic Association of Art Critics (AICA–Hellas)
Ο Αθανάσιος Πάλλας είναι καθηγητής του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ, με σπουδές Ζωγραφικής, Γραφικών Τεχνών, Γλυπτικής και Ιστορίας της Τέχνης.
Είναι Διευθυντής του Εργαστηρίου Νέων Μέσων Εικαστικών Τεχνών, στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ και διδάσκει Εικαστικές Τέχνες και Ψηφιακά Μέσα. Είναι επίσης Διευθυντής της “ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ–Διεθνούς Φεστιβάλ Σύγχρονων Εικαστικών Μέσων”. Στην Καλλιτεχνική του έρευνα χρησιμοποιεί Ψηφιακές Τεχνολογίες αιχμής, αλλά και Κλασσικές τεχνικές απο το σύνολο της Εικαστικής παράδοσης, με κέντρο των “φαινομένων”, τον Παρατηρητή.
Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει επιμεληθεί και λάβει μέρος σε πλήθος ομαδικών εκθέσεων και Φεστιβάλ στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Υπάρχουν αναφορές σχετικά με το καλλιτεχνικό του έργο από κριτικούς, ιστορικούς τέχνης και δημοσιογράφους. Έργα του βρίσκονται στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στην Αθήνα, στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στο Αμερικανικό Κολέγιο της Αθήνας, καθώς και σε πολλές ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. (λεπτομέρειες: www.apallas.gr)
Γιώργος Δρόσος είναι Εικαστικός καλλιτέχνης. Διδάσκει στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στο εργαστήριο «Νέα Μέσα Εικαστικών Τεχνών».
Η χρήση της εικόνας αποτελεί το κύριο δομικό υλικό καλλιτεχνικής του δημιουργίας.
Το καλλιτεχνικό του έργο την εποχή της Διάχυτης Υπολογιστικής, δηλαδή της επιβολής του υπολογιστή ως ενιαίο σύστημα σε όλες τις πτυχές της καθημερινής ζωής, ενσωματώνει έννοιες όπως η Δεδομενοποίηση και η Δεδομενοποίηση της ύπαρξης, ενώ αναφέρεται στην εμφάνιση άυλων εργασιών που παράγουν πλούτο και υπεραξία, θέτοντας ζητήματα όπως: ο λειτουργικός χρόνος, η ιδέα της αντιμετώπισης του πένθους στην εικονική πραγματικότητα, δεδομενοκρατία της εργασίας, δεδομενοποίηση και πολιτική, ιομορφικά φαινόμενα, μετανθρωπισμός και ερωτήματα όπως: Τι είναι μνήμη ως αέναος παρόντας χρόνος; Τι είναι απώλεια μνήμης; Τι μεταθανάτια αγιοποίηση;
Διάρκεια Έκθεσης 26/3-18/4-2026
AcroArt projects Aλ.Δελμούζου 12A 54635 Θεσσαλονίκη email:[email protected]
https://www.ioannakazaki.com/acro-art-projects
Ωράρια: Πέμ-Παρ. 6-8.30pm Σαβ. 11.30-2pm
