Πηνελόπη Καπετανούδη

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΖΩΓΡΑΦΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ Β. ΕΛΛΑΔΑΣ Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων που προγραμμάτισε ο Σύλλογός μας για την επέτειο των διακοσίων χρόνων από το κοσμοϊστορικό γεγονός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, είναι και η Έκθεση Ζωγραφικής στο Συνεδριακό Κέντρο της Τράπεζας Πειραιώς, που θα τελεστεί υπό την Αιγίδα του Υπουργού Μακεδονίας Θράκης και η θεματογραφία της θα είναι σχετική με την επανάσταση του 1821.
Στην Έκθεση συμμετέχουν περισσότερα από 70 μέλη και τα εγκαίνιά της θα γίνουν την Τετάρτη 19-05-2021 και 7 μ.μ. αν η πανδημία μάς το επιτρέψει. Σε διαφορετική περίπτωση θα γίνει μια απλή έναρξη και η γιορτή των εγκαινίων θα γίνει σε ημερομηνία που θα γίνει γνωστή από το Δ.Σ. εν ευθέτω χρόνο.

Χορηγός επικοινωνίας το πολιτιστικό site http://www.polismagazino.gr


Σας παρουσιάζουμε τη ζωγράφο Πηνελόπη Καπετανούδη.

Η Πηνελόπη Καπετανούδη είναι Θεσσαλονικιά με Ποντιακή καταγωγή. Είναι παντρεμένη με ένα γιο, μια κόρη και τέσσερα εγγόνια που τα λατρεύει!

Τα παιδικά της χρόνια τα περνά με ώρες ατελείωτες στο φωτογραφείο του πατέρα της όπου μαθαίνει την τέχνη της φωτογραφίας. Με πατέρα καλλιτέχνη που πρώτος εφαρμόζει το ρετούς σε ασπρόμαυρο φίλμ, έχει πολλά ερείσματα. Σε ηλικία 15 χρονών παίρνει το πρώτο της πτυχίο απο τη Σχολή Καλών Τεχνών των Αθηνών δια αλληλογραφίας όπου γίνεται η εγγραφή της χωρίς να το γνωρίζει η ίδια. Πηγαίνει στο ΣΤ Γυμνάσιο θηλέων και τελειώνει Σχολή Λογιστών αλλα τελικά την κερδίζει η Βιοτεχνία Ρουχισμού.

Ακολουθεί για 4 χρόνια μαθήματα ζωγραφικής στο εργαστήρι του ζωγράφου Μπάμπη Λαζαρίδη που ιδιαίτερα θαυμάζει, κλείνοντας τη βιοτεχνία της δια παντός.
Ζωγραφίζει μόνο με λάδια και έχει στο ενεργητικό της πολλές ομαδικές εκθέσεις τόσο στην Ελλάδα όσο στον Καναδά και στη Ρώμη.

Με την Ένωση Τεχνών Ελλάδος και Ζώνη Ειρήνης και Φιλίας παίρνει μέρος σε ομαδικές στο Τσανάκαλε και το Μάρμαρις της Τουρκίας καθώς και στο Κόσσοβο.
Σχεδόν τα μισά της έργα ανήκουν σε ιδιωτικές συλλογές ενώ αρκετά έχει χαρίσει σε φίλους και συγγενείς.
Οι δύο μεγάλες αγάπες της ζωής της είναι η οικογένειά της και η Ζωγραφική.


Σύντομο Ιστορικό του Συλλόγου Ζωγράφων Θεσσαλονίκης και Βορείου Ελλάδος.

Ο “Σύλλογος Επαγγελματιών Ζωγράφων” έως το 2008 και “Σύλλογος Ζωγράφων Θεσσαλονίκης και Βόρειας Ελλάδας” στη συνέχεια, είναι καρπός μιας ομάδας ιμπρεσσιονιστών που ξεκινάει από το 1978-1979 για να πάρει συλλογική οντότητα το 1984-1985 συσπειρώνοντας μια μεγάλη μερίδα γνωστών ζωγράφων της Θεσσαλονίκης και της Βόρειας Ελλάδας.
Με ορμητήριο το χώρο του, στην Αλεξάνδρου Σβώλου 40, πραγματοποίησε ένα πλήθος εκδηλώσεων εικαστικού, πολιτιστικού, κοινωνικού περιεχομένου, δικαιώνοντας εν πολλοίς τους λόγους της ίδρυσής του, οι οποίοι λόγοι είναι και θα είναι κυρίως η συμβολή στην πολιτιστική ανέλιξη της πόλης, αλλά και να προσφέρει στη Ζωγραφική τις καλύτερες δυνατές υπηρεσίες του.
Οι αντιξοότητες αντί να τον πτοήσουν, τον χαλύβδωσαν. Αδιάψευστο τεκμήριο αποτελεί το γεγονός ότι από το 2005 θα αποκτήσει στην οδό Εδμόνδου Ροστάν 6 ιδιόκτητο χώρο, αναβαθμίζοντας όνειρα, προσδοκίες και διάθεση για περισσότερη ανιδιοτελή προσφορά στον πολιτισμό, τον άνθρωπο και στη ζωή.
Από ένα πλήθος σημαντικών εκδηλώσεων αξίζει ίσως να αναφέρουμε εδώ δειγματοληπτικά δύο από κάθε δεκαετία.
1984-1990: κορυφαίες εκδηλώσεις είναι το πρωτόκολλο συνεργασίας με τους εικαστικούς της Φιλιππούπολης και οι εκατέρωθεν εκθέσεις.
Ιούνιος ’87 οι Βούλγαροι στη Θεσσαλονίκη, Ιούνιος ’88 ο Σύλλογος μας στη Φιλιππούπολη.
1990-2000: 1) ήταν η έκθεση του Συλλόγου μας στην Κύπρο (Ιούνιος ’88), 2) ήταν ο επιτυχημένος τηλεμαραθώνιος για την οικονομική ενίσχυση των Ιμβρίων αδελφών μας (Νοέμβρης 1999)
2000-2010: 1) ήταν η συμμετοχή μας στα Δημήτρια και η έκθεση στη Δημοτική Πινακοθήκη (Δεκέμβρης-Ιανουάριος 2002-2003), 2) ήταν η προσφορά (63) έργων στο ΑΧΕΠΑ (Νοέμβριος 2007).
2010-2017: 1) ήταν το εικαστικό 10ήμερο για τα 25 χρόνια ζωής του Συλλόγου μας στο Συνεδριακό Κέντρο της Τράπεζας Πειραιώς το 2010, 2) ήταν η έκθεση για τα επαγγέλματα σε συνεργασία με την Ομοσπονδία Βιοτεχνικών Σωματείων Θεσσαλονίκης (2014).
Και η ζωή συνεχίζεται πάντα με όνειρα, προσδοκία, φιλοδοξία για περισσότερη ανιδιοτελή προσφορά στην Τέχνη, τον Πολιτισμό και τη Ζωή.